— 11 — 
cypra komt uit de kampoengs, door Iplanders bereid, en heeft 
geen goeden naam bij de groote opkoopers. De schrijver 
maakt verder vergelijkingen tusschen Ceylon en Java, waar 
in eerstgenoemd land de bereiding van olie reeds vroeg 
door Europeanen in het groot werd begonnen. Voor het 
vervoeren van de cocosolie heeft men tegen woordig bepaalde 
ijzeren vaten, die niet op de olie inwerken. Verder noemt 
schrijver nog de bestanddeelen van de pulp of boengkil en 
van het water uit de klapperpit; ook wordt nog vermeld 
het fijngesneden en met zorg gedroogde cocos-vleesch, dat 
uit Ceylon onder den naam dessiccated cocc-nut wordt uitge- 
voerd en in de banketbakkerij gebruikt wordt. 
Onder handel en statistiek noemt de schrijver eenige cijfers 
over den wereldhandel en het aandeel hieraan van Ned.-Indië. 
Maak ik de balans op van het in dit fraai verluchte boek 
gebodene, dan is het mijn meening, dat de schrijver, hoewel 
hij veel voor den gewonen lezer wetenswaardigs omtrent 
den klapperboom en zijn producten meedeelt, door zijn werk 
vooral in het licht gesteld heeft, dat het samenstellen van 
een handboek over een kultuurplant voor hem, die eigen er- 
varing cmtrent de kultuur mist, een bedenkelijke zaak is, en 
zulks in ’t bijzonder waar het de klapperteelt geldt, waar- 
omtrent de ie de literatuur beschikbare gegevens nog zoo 
onvolledig en onzeker zijn. 
Wi Ar Heorsr- De. Wj4n, 
Onze koloniale Landbouw X, H. R. 
ROELFSEMA, De Kokoscultuur. Haar- 
lem, Tjeenk Willink en Zoom. 1916. 
Het is wel merkwaardig, dat bijna geliĳktijdig met het 
bovenbesproken boek van Huncer nog een ander geschrift 
over hetzelfde onderwerp het licht heeft gezien. Het werkje 
van den Heer RoeLFsEMA, „Directeur eener klapperouder- 
neming in de Molukken,” gelijk het titelblad vermeldt, ademt 
een geheel anderen geest dan dat van HunceR. Het draagt 
geheel het stempel van geschreven te zijn door iemand, die 
er zijn eigen ondervinding, zijn eigen opvattingen in ten 
beste geeft. Dit heeft natuurlijk, althans in een populair 
