— 112 — 
handboekje, wel zijn schaduwzijde. Maar waar over de- 
klappercultuur in Nederl.-Indië nog zoo weinig van inderdadäd 
deskundige zijde geschreven is, moet men niettemin dank- 
baar zijn voor de zeer belangrijke bijdrage, die ons hier ge- 
schonken wordt. 
Van de 9 hoofdstukken behandelt het eerste: nut, afkomst 
en verspreiding en botanische beschrijving van den kokos- 
palm, het tweede de cultuur. In het derde wordt de dwerg- 
klapper besproken, in het 4e hoofdstuk zijn vijanden en 
ziekten en hun bestrijding aan de orde. Verder is hoofdstuk 
V gewijd aan Oogst en copra-bereiding, hoofdstuk Vlaande 
Inlandsche kokoscultuur, terwijl de laatste drie onderscheiden 
lijk getiteld zijn: Copra in handel en industrie, kokosvezel, 
en de kokospalm en zijn bijgeloof. 
__Stippen wij uit den rijken inhoud hier en daar iets aan. 
Evenals Hunrcer, acht ook deze schrijver de nabijheid 
van de zee niet noodig voor een loonende klappercultuur. 
Wel wordt aan de kust de bolster, in verhouding tot het 
gewicht van de geheele vrucht, zwaarder dan in het binnen- 
land, maar voor het percentage vruchtvleesch geldt het 
omgekeerde. Men vergelijke dienaangaande de cijfers, die 
M. B. Smirs geeft in Teysmannia 1916, blz. 496 en vlg: 
voor de bolster komt S. tot hetzelfde besluit als R, maar 
voor de gedroogde copra vindt hij geen verschil in %-gehalte 
tusschen kust- en binnenland-vruchten. 
De aan den bodem te stellen eischen worden door R. uit 
voerig besproken. Niet dan na deugdelijk onderzoek van den 
ground mag men terreinen voor de kokoscultuur bestemmen. 
„Men plant voor 75 jaar, en één grove fout in dit opzicht 
kan alle goede verwachtingen te leur stellen ? 
Wat geschiktheid voor de klapperteelt betreft, rangschikt 
schr. de in aanmerking komende gronden aldus: 
1. Aangeslibde zee- en riviergronden; 
2. Poreuze gronden van vulkanischen oorsprong of lichte 
zavelgronden met een flinke humuslaag (oude boschgronden) ; 
8. Verweerde koraalgrond, zgn. karang. 
Zaadnoten, waarvan de keuse met alle mogelijke zorg be- 
hoort te geschieden, moeten goed rijp van sterke, geregeld 
TET 
