El 2 
men uit de copra 58 pCt. olie verkrijgen — van de 62 pCt, 
die de copra bevat —, volgens de inlandsche bereidingswijze 
slechts 37 pCt. 
Ook over de kokosvezel wordt het een en ander vermeld, 
ofschoon deze voor Ned.-Indië van weinig belang is en ook 
niet van veel belang zal worden. Immers, „waar men deze 
industrie tot ontwikkeling wil brengen, daar zal dit wel 
steeds ten koste moeten gaan van de copraproductie, daar 
het een het ander vrij wel uitsluit”. Zulks omdat de voor 
fabricatie geschikte, taaie vezel alleen door onrijpe vruchten 
geleverd wordt. Het is overigens de vraag, of de goede 
soort wel in den Archipel voorkomt, zooals wel het gevalis 
op Ceylon, en meer nog op de Lakkadiven en de Maladiven. 
Schr. geeft een korte uiteenzetting van de bewerkingen, 1000 
vruchten leveren gemiddeld 70 K.G. „ecoir”, d.i. bereide vezel. 
Eenige beschouwingen omtrent den kokospalm in verband 
met bijgeloof besluiten het boek, 
Gelijk reeds gezegd, schuilt de groote verdienste van dit 
onderhoudend geschreven werkje in het persoonlijk karakter, 
dat het vertoont. Om deze verdienste stapt men gaarne 
over enkele onjuistheden of wat gewaagde beweringen heen. 
Zonder voorbehoud mag men de lezing ieder belangstellende 
en belanghebbende aanbevelen. 
W. A. Horsr D. W. ZN. 
