BĲ HET HONDEBDJARIG BESTAAN VAN 
’S LANDS PLANTENTUIN. 
De honderdste verjaardag van ’s Lands Plantentuin iseen 
gebeurtenis, die voor het tijdschrift Teysmannia niet on- 
opgemerkt mag voorbijgaan. Tusschen beide heeft bijna twintig 
jaren lang een verhouding bestaan als tusschen een moeder 
en een goed verzorgd pleegkind, dat het zijnerzijds nooit heeft 
laten ontbreken aan bewijzen, dat het die verzorging ten volle 
waardeerde en haar tevens alleszins verdiende. Thans, nu 
voor Teysmannia de kinderjaren reeds lang achter den rug 
liggen, nu het zelfstandig en niet onvoorspoedig zijn eigen 
weg gaat, is die verhouding uiteraard van karakter veranderd, 
maar de goede verstandhouding is nog altijd dezelfde, 
Allereerst een kort woord ter herinneriog. Voorbereid door 
de energieke pogingen van den op jeugdigen leeftijd overieden 
Directeur van ’s Lands Plantentuin, Dr. Screrrer, breidde de 
bemoeienis dezer instelling met de landbouwzaken hier te 
lande zich in de jaren tachtig der vorige eeuw aanzienlijk uit, 
gevolg der krachtige voortzetting, door Dr. MercuHior TREUB, 
van het werk van zijn voorganger. 
Door die uitbreiding deed zich meer en meer de behoefte 
gevoelen aan een orgaan van niet te officiëel karakter, dat 
zou Kunnen dienen om de noodige bekendheid te geven aan 
hetgeen men den planters had mede te deelen. Wel is waar 
beschikte de Plantentuin overeen Jaarboek, maar dit was 
voor het doel minder geschikt; overde Mededeelinge u, 
doch deze werden slechts uitgegeven naar aanleiding van inge- 
stelde, uitvoerige onderzoekingen en waren zelve te uitvoerig 
om aan het algemeen belang in te boezemen; over zijn Anna- 
les, doch deze waren meer, of liever uitsluitend, voor weten- 
schappelijke lezers bestemd. Wat men in de eerste plaats noodig 
had, was een orgaan, dat op geregelde tijden verscheen, in 
algemeen bevattelijken vorm was gesteld en gelegenheid aan- 
bood tot mededeelingen, al of niet van oorspronkelijken aard, 
Te 
