— 141 — 
Hier zij intusschen alleen er op gewezen, dat in de vlakten 
de temperatuur bijna nooit onder de 20o komt; dat men al 
tot een S00 M. à 1000 M. (2500 à 3000 voet) moet stijgen, 
om een gemiddelde temperatuur van 200, en een minimum 
van minder dan i5e te bereiken, en dat naar het oppervlak 
maar eea onbeduidend klein deel van Java koelere tempe- 
raturen dan 100 kent, bij een gemiddelde van ongeveer 150 C. 
Even een vergelijking met Nederland : 
Jaargemiddelde: 100, correspondeerende met hier een hoogte 
van —+ 2600 M. (Top van den T. Prahoe). 
„Januari-gemiddelde: Oo. correspondeerende met hier een hoog- 
Í te van + 4200 M. (Top van den Kinibaloe). 
Juli-gemiddelde: 200, correspondeerende met hier een hoog- 
te van + 1000 M. (Sindanglaia- Wonosobo). 
b. Wat den regenval aangaat, vindt men in Ned.-Indië, 
zelfs alleen al op Java, zeer groote verschillen. Beter dan 
met woorden, laat zich dat toelichten met nevenstaande tabel. 
Daaruit blijkt, dat de totale hoeveelheid regen per jaar 
ligt tusschen ruim 8 M. en minder dan 1 M. 
Belangrijker is echter, hoe de regen valt; want bijv. Tji- 
petir, en Makassar hebben vrij wel evenveel totaal, en toch 
bij nader bezien een geheel anderen regenval; Tjipetir heeft 
geen enkele maand van gemiddeld minder dan 100 m. M., 
Makasser daarentegen zes. 
Een enkele blik op de tabel is dan ook voldoende, om te 
constateeren, dat er plaatsen zijn, waar het vrijwel altijd door 
regent, en dus een „droge tijd’ ontbreekt; andere, waar een 
hevige droge tijd ieder jaar voorkomt. 
Een „natten tijd”, een regenmoesson, vindt men overal; in 
’t O. deel van den Archipel wel eens zóó, dat er minder dan 
#5 M. in de 4 natste maanden valt; elders daarentegen zóó, 
dat het meer dan 3} M. wordt. Deze verschillen zijn echter 
niet zoo sprekend, als die aangaande den drogen tijd. 
c. Dat de grenzen tusschen de met verschillende letter 
gedrukte regenciĳfers liggen bij 100 en 160 m. M., heeft een 
goede reden. Uit verschillende waarnemingen, 0. a. ook ge- 
adr} 
rn ne Meter NL ER Vee 
