— 149 — 
Kediriezandgrond. Altijd voldoende lucht. In den regen- 
tijd voldoende water; in den drogen tijd niet; maar door 
bevloeiïng is hieraan tegemoet te komen. Voldoende mi- 
neraal voedsel (versche en. juveniele Kloet-asch); onvol- 
doende humus en stikstof, dus groote behoefte aan stikstof- 
houdende meststoffen. Lichte grond, meest gemakkelijk voor 
de wortels te doordringen. Gemakkelijk in de bewerking. 
Geschikt voor tallooze cultuurplanten. 
Demaksche klei. Zwaar, met onvoldoende lucht. Hooge 
watercapaciteit. Soms met voldoende plantenvoedsel, of- 
schoon altijd min of meer seniel; soms echter met duidelijk 
gebrek aan phosphorzuur. Indien chemisch ook al voldoende 
rijk, door dat luchtgebrek ongeschikt voor tal van cultuur- 
planten. Zeer zwaar in de bewerking. Moeilijk door de 
wortels te perforeeren. Behalve voor rijst, voor maar enkele 
cultuurplanten (kedeleh, katoen) geschikt, of geschikt te 
maken. 
Roode grond, bijv. van Mr. Cornelis. Typisch gezonde, 
maar arme grond. Altijd voldoende lucht, Indien genoeg 
regen, of ingeval van bevloeiing, ook geen watergebrek. 
Maar zeer seniele grond, arm aan alle plantenvoedsel, dus 
dankbaar voor alle bemesting. Gemakkelijk te bewerken. 
Geschikt voor tal van cultuurplanten; maar zonder mest 
nog ’t best voor allerlei vruchtboomen, die hun wortels over 
een groote ruimte verspreiden, en verder niet veel eischen. 
Witte klei in het Kampar-stroomgebied. Altijd onvoldoende 
lucht. Altijd te veel water, in dit regenrijke gebied. Door 
veenig water uitgeloogd tot volkomen seniel, dood. Vegetatie, 
zeer armoedig bosch. Klei te stijf om door de wortels te 
worden doordrongen, te zwaar ook in de bewerking. Prak- 
tisch ongeschikt voor cultures. 
Het bovenstaande moge voldoende zijn om aan te toonen, 
welke enorme verschillen er zooal op ’t gebied van grond 
en bouwgrond zich voordoen, wat er al zoo bij komt kijken, 
en hoe gevaarlijk het is, te generaliseeren, en uit te alge- 
meene conclusies af te leiden, welke handelwijzen men heeft 
te volgen, te adviseeren, aan te moedigen. 
Daarom tot slot van dit betoog: 
