—.156 — 
plant zelf ten goede, zij bevindt zich dan b.v. in den vorm van eiwit 
in de blaren, die afvallen en (2-4 pct. stikstof bevattende) een be-= 
langrijke laag humus vormen. 
Sommige Leguminosen vormen te weinig knolletjes om een bevre- 
digenden invloed uit te oefenen. Ze slaan op arme gronden niet 
aan. Op zeer rijke gronden komt het ook voor, dat sommige 
Leguminosen geen knolletjes vormen, omdat ze de bacteriën niet 
noodig hebben om zich stikstof te verschaffen. In het geval van 
niet dade!ijk slagen der Leguminosen kan men den grond inenten 
met reinculturen of ook de slecht ontwikkelde Leguminosen onder- 
patjollen; een tweede of derde generatie slaagt dan wel. Ook een 
bemesting kan helpen. 
Dikwijls merkt men een verbetering van den grond reeds op, als 
er van een chemische verandering nog geen sprake kan zijn. Dit 
kan alleen verklaard worden door een physische verbetering van 
den bodem door de ontwikkeling van het wortelstelsel der Legu- 
_ minosen. Ook de schaduw heeft soms een gunstigen invloed. 
Beschouwt men de verbetering der physische eigenschappen van 
den grond als belangrijk, dan zou men ook niet-Leguminosen, maar 
snel groeiende planten kunnen bezigen, en inderdaad is dit het geval 
met bv. „Saliara” (Lantana) en „Kirinjoe” (Eupatorium). 
Schrijver laat hierop een overzicht der litteratuur over groenbe- 
mesting volgen en wijst er: dan op, dat bij de thee reeds een 15-tal 
jaren geleden op Ardjasari proeven met Albizzia en Dadap ge- 
nomen werden. 
In den proeftuin Pasir Saronggé werden vergelijkende proeven 
genomen, maar deze mislukten grootendeels. In de laatste jaren 
werd hier Leucaena geplant, en met veel succes, wat bleek uit een 
vermeerdering van oogst en vermindering van onderhoudskosten. 
Schrijver behandelt achtereenvolgens verschillende in gebruik 
zijnde groenbemesters en geeft de voor- en nadeelen, voor zoover 
bekend, er van op. Met Cl/itoria heeft men soms eenige moeite 
om deze plant te doen aanslaan. In de laatste jaren heeft men op 
Java heel veel Albizzia, Dadap en Leucaena geprobeerd en in het 
algemeen zeer gunstige resultaten er mee bereikt. Volgens LEEF- 
MANS komt Helopeltis voor op bijna alle groen-bemesters, geluk- 
kig niet op Leucaena en Clitoria. Aan het einde der mededeeling 
zijn enkele bijlagen gevoegd, waarin het onderzoek van LEEFMANS 
daaromtrent meegedeeld wordt. 
De meeste proeven werden genomen met Leucaena; deze heeft 
intusschen een niet al te slechten grond noodig, en somijds moet 
