ones 
VERDELGING VAN SPRINKHANEN DOOR GIFTIG LOKAAS. 
Uit Canade komt een mededeeling over met goeden uitslag be- 
kroonde proeven betreffende vernietiging van sprinkhanen door giftig 
lokaas. 
Het lokaas was samengesteld uit zemelen, parijsch groen, melasse 
en water, in verschillende verhoudingen, en al of niet vermengd 
met zaagsel, met citroen- of sinaasappelsap en met zout. 
De verhoudingen lagen tusschen de volgende uitersten: 
Zemelen O à 20 Ibs (ongeveer O0 à 5 KG.) 
Zaagsel O à 20 Ibs 
Parijsch groen }% à 1 Ib. 5 En a 
Melasse 2 à 45% qrts À 2 „4% Liter 
Sinaasappelen of citroenen 3 stuks 
„ ” 
1 
Water 24 à 3 gals (11 à 14 Liter) 
Zout werd aileen in de volgende combinatie toegediedd: 
Zaagsel 20 Ibs (10 K.G) 
Parijsch groen 2 Ib EEEN 
Zout 4 Ib. CES opt 
Water 3 gals (14 Liter) 
Op proefvelden van 5 acres grootte werden de verschillende 
soorten lokaas uitgestrooid. Daarop werd het aantal doode sprink- 
hanen in ieder veld geteld op 10 proefplekken, elk groot 1 „square 
yard” (ongeveer 1 M?). 
In ieder proefveld was het aantal doode sprinkhanen zeer bevre- 
digend. Het wisselde op 1 M? van gemiddeld 103 tot gemiddeld 
514. De uitkomsten doen echter niet een bepaalde combinatie de 
voorkeur boven andere toekennen, al werd dan ook het grootste 
aantal doode sprinkhanen (514 per M?) gevonden op het veldje, 
waar het volgende mengsel was uitgestrooid: 
Zemelen 10 K.G. 
Parijsch groen HK „ 
Melasse 415 L. 
Water 9 
Het vroeger genoemde mengsel, waarin ook zout voorkomt, is 
goedkooper en gaf ook gunstige resultaten (228 doode sprinkhanen 
per M?). 
De bewuste sprinkhaan was de zoogenaamde „kleine treksprink- 
haan” (lesser migratory locust) (Melanoplus atlanis). GIBSON. 
Locust Control Work with poisoned baits. Forty Sixth Annual 
Report of the Entomological Society of Ontario 1915. 
v. h. 
