— 180 — 
sing, waardoor het enzym wordt gedood, dan is deze hierdoor on- 
werkzaam geworden. 
En ten slotte moet, als onze veronderstelling juist is, dat door 
het verdwijnen van de eiwitstoffen, met behulp van de papaïne, 
de coagulatie plaats heeft, het stikstofgehalte van de aldus bereide 
rubber geringer zijn dan van een op de gewone wijze met azijn- 
zuur verkregen monster. Immers, de afbrekingsproducten van de 
eiwitstoffen, vooral de lagere, zullen gemakkelijk worden uitge- 
wasschen. In overstemming met de theorie waren bij monsters 
crêpe-rubber, op dezelfde onderneming bereid, de stikstofgehalten: 
bij de rubber met azijnzuur gecoaguleerd 0.35 %. 
09 » ‚„ __papaïne 5 OZD 
Nog geringer bleek het stikstofgehalte van een monster Hevea- 
crêpe, dat met papaïne uit een alkalisch gemaakt en tot het eind 
toe alkalisch gehouden melksap was bereid. Gevonden werd 
0.20 % stikstof, welk cijfer echter niet streng met de overige ge- 
tallen vergelijkbaar is, daar het product niet uit hetzelfde melksap 
werd verkregen. 
Het coaguleerend vermogen van een papaïne-oplossing is be- 
langrijk grooter dan dat van azijnzuur: een z.g. 1 %-oplossing van 
papaïne kwam in sterkte met ongeveer de dubbele hoeveelheid van 
een 1 % oplossing van azijnzuur overeen. 
Volgens onderzoekingen van Dr. DE Vries, Directeur van het 
Centraal Rubberstation, die met groote bereidwilligheid monsters 
voor ons onderzocht, zijn trekvastheid en vulkanisatie-snelheid van 
met papaïne bereide crêpe en sheet vrijwel normaal. 
Een groot bezwaar tegen een eventueele toepassing is echter het 
feit, dat de natte rubber verbazend langzaam water verliest en een 
sheet, op de gewone wijze in een ondernemingsrookhuis afgewerkt, 
inwendig niet droog te krijgen was. 
Djember, Mei 1917. 
