02 
noch plagen stoorden de proefneming, zoodat een vrij juiste verge- 
lijking verkregen werd voor de omstandigheden zooals die in den 
proeftuin heerschen. Slechts enkele variëteiten van Moeara Enim 
gaven misoogst, wellicht doordat zij de onafgebroken bevloeiïng 
niet verdroegen. 
De gemiddelde opbrengst van de tjerehsoorten, 52,23 picol droge 
padi per bouw, kwam gunstig uit tegenover de niet tjerehsoorten, 
waarvan het gemiddelde 38,94 picol per bouw bedroeg. De maxi- 
mumopbrengst werd geleverd door Melati stamboeknummer 1047a, 
een tjerehsoort uit Djatiwangi: 81,6 picol. 
IL. . Gedurende 7 maanden werd telkens op den zelfden datum 
een deel geoogst van elk der 20 cassave-variëteiten, die zich be- 
vonden in den aanplant van de Middelbare Landbouwschool. Het 
doel was, zich te oriënteeren omtrent de „rijpheid’”, om door latere 
proeven gegevens te verkrijgen omtrent den meest economischen 
oogsttijd voor de verschillende cassavevariëteiten. De aanplant 
werd op de gewone wijze verpleegd. Ziekten of plagen kwamen 
niet voor, behalve dat een tweetal soorten wat windschade kreeg. 
De Mandioca Basirao en de Aipin Pacarae vertoonden op een 
leeftijd van 13 maanden neiging tot legeren, terwijl de knollen van 
de Basirao en de Cacao op dien leeftijd veel van hun waarde ver- 
loren door te sterke verhouting, scheuren en rotting. 
In een viertal tabellen wordt achtereenvolgens aangegeven, hoe 
maand voor maand bij de verschillende variëteiten was: 
a. De opbrengst in picols zetmeel per bouw (max. Basirao: 
306); 
b. De opbrengst in picols ongeschilde knollen p. b. (max. 
Basirao: 1324); 
c. Het procent zetmeel der geschilde knollen (max. Sinkong 
Manis 40,2 % in de 8ste maand); 
d. Het uitleveringsprocent (max. Pacarae: 90,1). 
Enkele soorten gaven na 8 maanden weinig productievermeerde- 
ring; andere echter verdubbelden na de 10de maand hun zetmeel- 
opbrengst binnen 4 maanden: Aipin Paraguay, Aipin Caboelinho, 
Zaailing N°. 23, Mandioca Creolinha. 
IL. De grootzadige katjang tanah Japan bleek op verschillende 
