— 298 — 
Het zijn nieuwere opvattingen, die hier verdedigd worden, 
maar opvattingen, die — de herleving van de belangstelling voor 
plantaardige geneesmiddelen wijst er op — reeds in merkbare 
mate in de practijk zijn doorgedrongen en die vermoedelijk 
reeds in de naaste toekomst hun invloed meer en meer zullen 
doen gevoelen. De cultuur van medicinale gewassen gaat 
stellig een tijdperk van meerderen bloei te gemoet. 
Het spreekt wel van zelf, dat de oorlog, die haast in ieder 
onderdeel van het maatschappelijk leven over de geheele 
wereld storend heeft ingegrepen, ook op het hier besproken 
vraagstuk niet zonder uitwerking is gebleven. En dit geldt 
niet in de laatste plaats voor Nederland, zooals uit het volgende 
blijken zal. 
De Nieuwe Rott. Courant van 8 Oct. 1916 bevatte een 
Ingezonden stuk van Dr. A. SiKKEL, arts te ’s Gravenhage, 
waarvan de aanhef luidde. 
‚Nu verschillende geneesmiddelen door den oorlog van 
rondom schaarscher dreigen te worden en wij enkele straks 
misschien geheel zullen moeten missen, heb ik een reden te 
meer om een denkbeeld, dat zich sedert lang bij mij vormde, 
in het openbaar te behandelen: Het bevorderen in ons land 
van den aanleg van kruidtuinen, het kweeken van genees- 
krachtige planten en de verspreiding van de kennis, die daar- 
voor vereischt is”. 
Dr. S. wekt dan op tot het stichten van een vereeniging, 
die de inheemsche medicinale gewassen zal bestudeeren, 
die voorts proeftuinen en kweekerijen zal aanleggen en de 
bruikbaarheid van de voortbrengselen dier tuinen, uit me- 
disch en handelsoogpunt, in een laboratorium zal doen on- 
derzoeken. 
„Het centraal beheer der bedoelde vereeniging, die in 
wording is en voor welke bij enkele bevoegde personen reeds 
veel belangstelling bestaat, zal verder productie en afzet hebben 
te regelen. Het drogen in geschikte drooghuizen en de in- 
pakking der kruiden, dit laatste vooral van zooveel belang als 
later ook buitenlandsche afzetgebieden te vinden zouden zijn, 
worden mede door haar in studie genomen en voorbereid. 
