mn 
dient in Europa als geneesmiddel. Ofschoon de kleine Soenda- 
eilanden eenig sandelhout opleveren, bestaat hier geen uitvoer 
van eenige beteekenis en deze is achteruitgaande, gelijk uit 
een opgave bij HEYNE II, 90 blijkt. Het gebergte achter de kust 
van Malabar is de streek, waar in hoofdzaak het goede sandelhout 
van daan komt. Mysore levert volgens een referaat in Teysmannia 
1911, 321, 9/10 van de 2000 ton sandelhout, die jaarlijks uit- 
gevoerd wordt. „De waarde van dit welriekende hout en van de 
er uit gewonnen olie is niet gering. Mysore trekt jaarlijks f600.000 
uit die bron. Het is een gemakkelijk te verzamelen bosch- 
product. Het zorgen, dat geen te jonge boomen geveld worden, 
is niet noodig, men verzamelt of kapt uitsluitend exemplaren, 
die door ouderdom zijn dood gegaan”. Op Timoer zou men 
volgens HEYNE de boomen op 20—25— jarigen leeftijd vellen. 
Beter hout zou men volgens Pharmacographia indica van 40—60- 
jarige boomen krijgen. De boom is, althans in de jeugd, een 
halfparasiet: wel heeft hij groene bladeren, maar niettemin 
parasiteert hij met zijn wortels op wortels van bamboe, 
palmen e. a. 
De cultuur is niet gemakkelijk, maar heeft zeker alle aanspraak 
op belangstelling. „De sandelhoutproductie is afnemend, niet 
alleen hier, doch ook in Eng-lndië, dààr tengevolge van 
EE OE De prijs zal dus in de toekomst sterk moeten 
stijgen.” (HEYNE l.c.). De bedoelde ziekte, spike disease, 
heeft in Mysore reeds groote verwoestingen aangericht. Aan het 
werk van HEYNE zij voorts nog het volgende ontleend: „De 
cultuur uit een boschbouwkundig oogpunt is uitvoerig besproken 
in Tectona 1910, blz. 129 door SPAAN, wiens monographische 
verhandeling onontbeerlijk is voor ieder, die in het aanplanten 
van sandelboomen op daarvoor geschikte standplaatsen belang 
stelt. De bemoeiingen van den Dienst van het Boschwezen met 
cultuur en bescherming op de natuurlijke groeiplaatsen in 
Oost-Java zijn echter van vrij recenten datum en vlotten niet 
bijzonder. In de streken, die dit reukhout van oudsher leveren, 
is van cultuurpogingen nauwelijks sprake. In Mededeeling ll 
van het Bureau voor de Bestuurszaken der Buitenbezittingen 
wordt op blz. 64 melding gemaakt van een in 1913 op Timor 
aangevangen cultuurproef, waarvan de uitkomsten nog in het 
