VAN ’s LANDS PLANTENTUIN NAAR DEN VOLKSRAAD. 
Over de benoeming van den eersten voorzitter van den 
Volksraad te schrijven, zou zeker geheel buiten het bestek 
van dit tijdschrijft liggen, ware het niet, dat ‘s Lands Planten- 
tuin, een instelling, waarmee Teysmannia steeds zoo nauw ver- 
bonden geweest is, berooft van een hooggewaardeerd direc- 
teur. Dit feit zal het doen billijken, dat hier aan een, voor het 
overige niet op onzen weg liggend onderwerp enkele regels 
gewijd worden. 
Niet zonder verwondering zal menigeen vernomen hebben, 
aan wien de leiding van de in het leven te roepen instelling 
wordt toevertrouwd. En die verwondering is zeer verklaarbaar. 
Want men moet de lijn, die Dr. KONINGSBERGER zich tot dus- 
verre in zijn ambtelijke loopbaan gevolgd heeft, een niet onbe- 
langrijke knik geven om haar te doen uitloopen op het thans 
bereikte punt. 
Heeft men zich over de eerste verbazing heen gezet — over- 
wegende, dat de eerste maal deze benoeming in ieder geval 
een verrassing brengen moest —, dan komt men bij verder 
nadenken licht tot het besluit, dat de keuze toch eigenlijk 
niet zoo vreemd is te noemen De sprong lijkt inderdaad groo- 
ter dan hij is. Al zal de toepassing een geheel andere zijn, 
de eigenschappen, die KONINGSBERGER als natuuronderzoeker 
steeds voortreffelijke diensten bewezen hebben, zijn objectivi- 
teit en optimisme, en het groote gemak, waarmee hij zich in 
ieder vraagstuk grondig weet in te werken, deze eigenschappen 
zullen hem ook in zijn nieuwe functie zeer te stade komen. 
En meer nog dan tot dusverre zal hem zijn buitengewone 
begaafdheid als spreker van nut zijn 
Evenwel, hoeveel goeds er ook in zijn nieuwen, gewichtigen 
werkkring van hem te wachten zij, het blijft te betreuren, dat 
aan den natuurwetenschappelijken arbeid van den Heer K, 
waardoor hij zich een gevestigden naam verworven heeft, 
Tysm. 17 
