te B 
en in de geïnfecteerde pakhuizen ziet men het in zwermen 
opvliegen, 
Nu zou men denken, dat een dergelijk diertje, dat zich 
blijkbaar zoo snel vermenigvuldigt en zoo algemeen verbreid 
is, aan koffie groote schade zal kunnen toebrengen. Daarmede 
is het evenwel nog al eigenaardig gesteld. Dit is namelijk geheel 
afhankelijk van het afzetgebied der koffie. 
Zoo zou men in de Minahassa gaarne door dit kevertje 
aangetaste koffie zien, omdat daarvoor fancyprijzen gemaakt 
worden (KONINGSBERGER), en hier op Padang vernam ik van 
den handel het volgende: 
Ten eerste is het verlies, ook wanneer de koffie zeer lang 
(b.v. twee jaar) blijft liggen, — wat men gaarne doet om zoo de 
zeer gevraagde gele legkoffie te krijgen — slechts zeer gering 
en, bij navraag bij verschillende exporteurs, bleek de schade nooit 
de 2°/, te overschrijden. De koopers, die gele legkoffie willen 
hebben, vatten de aantasting door koffiekevers op als een 
„conditio sine qua non” en maken daartegen geen bezwaar. 
De Amerikaansche markt evenwel is van „coffee with holes” 
niet gediend, en zoo zal men ook wel eens genoodzaakt zijn om dit 
torretje in koffiepakhuizen te bestrijden; hoe dit geschieden 
moet, daarvan later. 
Copra. 
Hierin vond ik te Padang drie verschillende kevers, namelijk 
Necrobia rufipes de G., een Carpophilus-soort en 
een Silvanus spee. 
De eerste is de bekendste bewoner van dit product en staat 
bekend als de Copra-tor. Te Padang werd zij bij milliarden in 
de Copra aangetroffen. Met de koffietor, wordt deze soort bij 
massa's naar Europa vervoerd, waar men beide soorten in 
copra- en koffiepakhuizen veelvuldig kan aantreffen. Gezien 
het reusachtige aantal, waarin de Coprator aanwezig kan zijn, 
moet de aangerichte schade niet gering wezen. 
Omtrent het gewichtsverlies van Copra werd mij medege- 
deeld, dat dit, wanneer de copra ongeveer 2 jaar gelegen heeft, 
10 tot 15°/, kan bedragen. Dit is echter niet alleen door de 
Coprator veroorzaakt, doch ook door vochtverlies. Verder 
