Ek 
De naam H. Kalbreijeri, dien Baker er abusievelijk aan gaf, moest 
plaats maken voor dien van H. multiflorus. (Gartenflora 1 Octo- 
ber 1904). 
Haemanthus multiflorus Martyn. bloeit gewoon- 
lijk vóórdat de bladeren verschijnen; soms treft men beide 
tegelijkertijd aan. De bladeren doen sterk denken aan die van 
Crinum asiaticum, maar zijn veel kleiner van afmeting. De 
bloem wordt gedragen door een 30 cM. lange bloemsteel, die 
aan één zijde rond, aan de andere zijde afgeplat is. Wat men 
de „bloem” pleegt te noemen is feitelijk eene verzameling van 
bloemen, een bloeiwijze. De bloempjes zijn op den top van 
den gemeenschappelijken steel geplaatst, dúsdanig, dat zij een 
bol vormen, die van beneden iets afgeplat is. De stelen der 
afzonderlijk bloemen zijn 5 cM. lang. De bloem heeft een 6-bla- 
dig bloemdek, t) 6 meeldraden en een stamper, die bestaat uit 
een driehokkig, onderstandig vruchtbeginsel met één stijl en 
één stempel. 
In het jeugdstadium is de top van den algemeenen bloemsteel 
met de knoppen der bloempjes ingesloten in een vliezig omhulsel, 
dat later openscheurt. De diameter van de bloeiwijze bereikt 
een lenete van 20, soms meer, zelfs van 25 cM.! 
Haemanthusmultiflorus bloeit te Buitenzorg gewoonlijk 
meer dan één maal per jaar, oa in het begin van den drogen 
moesson en trekt dan ieders aandacht. Een of enkele bloeiwijzen, 
in een vaas geplaatst, maken een mooi effect; zij blijven eenige 
dagen lang goed. Nog aardiger is het, de plant in een bloempot 
te kweeken; de bloemen houden zich dan langer frisch. Men 
neme eenen niet te kleinen bloempot, bijv. een met een diameter, 
van boven gemeten, van 25 cM., en vulle dezen met humus- 
rijken grond. Hierin wordt de bol geplaatst korten tijd nà het 
verdorren van de bladeren. De aarde moet matig vochtig zijn. 
Vertoont de bloemstengel zich, dan mag de grond iets vochtiger 
gehouden worden; echter vooral niet te nat. Heeft de plant 
gebloeid, dan zijn inmiddels de bladeren flink te voorschijn 
getreden en kan de plant volop water verdragen. 
1) Een bloemdek treft men oa. bij vele Eenzaadlobbigen aan. Men gebruikt 
dezen naam indien er geen duidelijk verschil in vorm of kleur bestaat tusschen 
de kransen van het bloembekleedsel. Is dit wel het geval van spreekt men 
van kelk en bloemkroon; de eerste is meestal groen, de andere is gekleurd. 
