— 380 — 
lang en 2 cm. diameter, laat men een gleuf maken (zie fig 1 
achter dit opstel). Aan dit stukje buis laat men een ijzerdraad in 
cirkelvorm soldeeren. (Mocht de ijzerdraad niet sterk ge- 
noeg wezen, dan laat men er 2, desnoods 3 en meer, tegen 
elkaar soldeeren). Een cirkel van 25 cm. diameter is meer 
dan voldoende. 
Aan dezen ring bevestigt men nu het net en het geheel wordt 
op een stevigen stok geschoven, en door de gleuf, welke men 
over een schroef, die in den stok vastzit, schuift, blijft de ring 
goed bevestigd, 
Het net zelf, moet niet te diep zijn; het beste is, het den 
vorm van een afgeknotte kegel te geven. 
Een planktonnet. Dit bestaat uit 3 deelen: den ring, het net 
en het emmertje. Den ring laat men door een blikslager sol- 
deeren, op dezelfde wijze als voor het reeds beschreven net. De 
diameter mag hoogstens 25 c. M. zijn; minder is ook goed en 
maakt het ret natuurlijk veel goedkooper, daar dez. g. „Mül- 
lergaze” bijzonder duur is, Op den ring laat men nu een band 
van stevig linnen bevestigen, waarin op 4 tegenovergestelde 
punten ronde gaten zijn om de touwen, die het net moeten 
houden, door telaten. 
Nu het net zelf, Wanneer men den straal van den cirkel kent, 
kan men natuurlijk langs mathematischen weg alles berekenen. 
Doch men kan ’t veel eenvoudiger doen. Met een gewonen 
naaisters-centimeter, meten we den omtrek van onzen ring, 
d i. 82 c.M. in ons geval. Nu teekenen we eerst op een stuk 
papier ons net, zooals op fig, 2 is aangegeven. De lengte A- 
B is hier die, welke we aan ons net willen geven: b.v. 1 M. 
(het is altijd wenschelijk, de plankton netten niet te kort te 
maken.) 
Veronderstellen we dus, dat we A — B == 1 M. lang maken, 
dan nemen we een draad van | M. lengte waaraan we aan 
één uiteinde een potlood binden, terwijl we ’t andere uiteinde 
met den vinger op punt B vast houden. Nu trekken we met 
het potlood een cirkelboog en meten daarop van A af, de lengte 
van den omtrek van onzen ring, dus 82 cM — A —C en vereenigen 
B met C. A—B-—C is nu ons net, opengelegd. We snijden het nu 
in het midden langs B — D door en daarop worden uit „Müller- 
