GOE 
Kleurstoffen. 
Methyleenblauw en neutraalrood, voor vitaal kleuringen ; 
boraxkarmijn, pikrokarmijn, Delafields haematoxyline, eosine. 
Andere vloeistoffen. 
Glycerine, zuiver, 50 pCt. en 25 pCt; physiologische zout- 
oplossing (%/4 pCt.); alcohol 100—96—70—50—30 pCt.; xylol; 
aceton; cederolie; canada balsem; glycerine — gelatine ; cocaïne 
oplossing 1 pCt.; carrageen; gelatine. 
Verzamelen van materiaal. 
Wanneer we nu uitgaan om materiaal te verzamelen, is het 
gewenscht, zoo weinig mogelijk mede te nemen, slechts het 
hoogst noodige, We nemen in onze stopfleschen met wijden 
mond het levend materiaal met een gedeelte van het water, 
waarin het voorkwam; in de buisjes brengen we hetgeen we 
willen fixeeren !). Het gemakkelijkst is, steeds eenzelfde soort 
van buisjes te gebruiken en vooraf thuis met een maatglas 
na te gaan, tot hoever een bekend volume, b.v, 100 of 150 cc. 
de buisjes vult. Nu brengt men het water met ’t materiaal 
in de buisjes, zóó dat we op het oog ongeveer, hetzij 100, 
hetzij 150 cc, vloeistof er in hebben. Hierbij voegen we nu, 
ook op het oog, een 5—10 respectievelijk, 10—15 cc. formaline. 
We zoeken ons materiaal volgens het doel, dat we ons stel- 
len; willen we speciaal het plankton bestudeeren, dan moeten 
we natuurlijk met het planktonnet visschen. Dit gebeurt op 
verschillende wijzen. 
le, oppervlakte vangsten, die, wanneer men een meer wil 
onderzoeken, ’t gemakkelijkst uit te voeren zijn, met twee 
personen. 
2e. vertikale vangsten, waartoe een boot volstrekt noodza- 
kelijk is. 
1) Onder fixeeren verstaat men de bewerking, die ten doel heeft, de cellen 
en micro-organismen zoo te behandelen, dat alle deelen, ook de celinhoud, 
zooveel mogelijk in hun natuurlijken toestand, bewaard blijven, terwijl bij 
het grovere conserveeren het voorn: melijk op den uitweudigen vorm aankomt. 
De fixeervloeistoffen moeten meestal langzaam het lichaam indringen en het 
protoplasma in zijn normalen toestand doen stollen. 
De meeste fixeermiddelen mogen slechts een bepaalden tijd op het organise 
inwerken en moeten nadien verwijderd worden. Daarom brengt men de voor- 
werpen na het fixeeren in een conserveeringsvloeistof, waarin ze bewaard 
kunnen blijven tot men tijd heeft om ze verder te onderzoeken. 
