RD 
die manier hebben we dus een twintigste van het geheele 
volume, met praktisch gesproken een twintigste van ’t mate- 
riaal, zoodat we ons na telling een voorstelling van de geheele 
hoeveelheid kunnen maken. 
Deze methode is natuurlijk onnauwkeurig; toch kan men 
zeer bruikbare resultaten verkrijgen door alles steeds op de- 
zelfde wijze te doen, steeds dezelfde maatglazen te gebruiken 
enz. 
2e. Wanneer het aanwezige plankton zoo schaarsch is, dat 
geen van deze methoden kan toegepast worden, dan is dit 
eigenlijk een buitenkansje, omdat we nu op de gemakkelijkste 
wijze de nauwkeurigste gegevens krijgen. 
Nemen we als voorbeeld het water van de Tjiliwong. Hier 
zijn de planktonorganismen zoo weinig talrijk, dat, wanneer 
we 100 Liter filtreeren, we pas een 10-tal organismen tellen. 
We brengen in dit geval alles wat we gevangen hebben op 
een objectglas en tellen stuk voor stuk. Zijn de organismen 
echter in grooter aantal aanwezig, dan in het gegeven voor- 
beeld, wat veelal het geval zal wezen, dan neemt men natuur- 
pik respectievelijk 50-L;, 10 yet Ee 1007 cer enz: 
In het water van de oude havengeul te Batavia zijn de 
micro-organismen zoo talrijk, dat we met 25 cc kunnen 
volstaan om ze te tellen. 
Met het geconserveerde materiaal kunnen we nu eventueel 
nog nauwkeuriger onderzoekingen doen, nopens de kern en de 
verschillende lichamen, welke we in het protoplasma vinden, 
doch hiervoor verwijs ik weer naar de literatuur hierover. 
