EEN EN ANDER OMTRENT DEN KOKOSPALM. 
Waarheen men zich ook begeeft hier in Java, oogenschijn- 
lijk verlaat de kokospalm ons nimmer. In elke desa, langs 
de hoofdwegen per auto of per spoor rijdend, ziet men dezen 
bekendsten aller palmen. Ofschoon de meeste boomen op mid- 
_delmatigen leeftijd zijn, ziet men altijd ook jongere in de kam- 
pongs staan. In sommige streken is het aantal klapperboomen 
in en om de erven zoo groot dat men zoo op den eersten blik 
geen anderen boom ziet. Eerst in die desa’s zelf rond kijkende 
ontdekt men hier en daar nog wel andere boomen, ofschoon het 
aantal gering is. Naast den klapperboom ziet men geregeld 
ook de pinangpalm staan. Door haar lengte steekt deze palm 
boven de andere boomen uit; van eenigen afstand bezien valt 
dus alleen het bekende beeld op van de wuivende kokospalm- 
kruinen. De aanplantingen van de bevolking op de erven en 
onbewaterbare gronden beslaan ’n zeer groot oppervlak; op 
elk erf staan gemiddeld omstreeks vijf boomen, zoodat het aan- 
tal dan ook verbazend groot is. 
Wat den ouderdom van de aanwezige boomen betreft, meestal 
zijn ze groepsgewijze van één leeftijd. De oudste boomen wor- 
den omgehakt en de stam als bouwhout gebruikt; nieuwe 
aanplantingen zorgen er voor, dat het gemiddelde aantal vrucht- 
dragende boomen minstens op 5 gehouden wordt. 
Aangezien de desabewoner geen aanteekeningen maakt over 
de vruchtdracht van zijn erfboomen, is het altijd moeilijk, juiste 
gegevens te verzamelen. Wel onthoudt de desaman zeer goed, 
maar cijfers onthouden is niet ieders werk. In het droge jaar 
1914 hebben vele palmboomen gebrek aan vocht gehad, de 
opbrengsten waren 1/3 à !/, van die van vroeger, In 1915 is 
de opbrengst verbeterd, maar in 1916 is de vruchtdracht ruim 
geweest als gevolg van dien droogteprikkel. Nu in 1917 zijn 
de boomen meer in gewonen doen. 
Nu de copraprijzen goed zijn, is het te begrijpen, dat de 
kokospalmenbezitter goed geld trekt uit zijn erf, 
