ar ÀÔS zn 
cM. boven de eblijn. De kokospalm gedijt er goed; op de 
allerlaagste plekken echter komt het water tot de wortelhals en 
kwijnen de boomen. 
De kokosplantage „Pesantren” heeft ’n oudsten aanplant 
van 12 jaren, de jongste is van 7 jaren. Deze jongste aan- 
plant staat het dichtst bij zee en ziet er minder welvarend uit, 
slechts enkele boomen vertoonen ’n bloeiwijze. Het slaan van 
greppels en mesten zal den aanplant wel verbeteren. De 
strijd tegen de alang-alang is ook hier het vraagstuk van den 
dag. Geregeld den grond omwerken is de beste wijze van 
handelen in deze; zoodra bijna alles weggevorkt is, wordt 
een groenbemester uitgezaaid. De schaduw is reeds hinderlijk, 
de planten blijven spichtig. 
De plantwijdte is 107 M?, dus 100 boomen op ’n bahoe. 
Dit verband is wat te nauw; de bladeren liggen te veel over 
elkaar. Het goede verband ware hier 9 X 9 M2 of 9 X 10 M?, 
De palmen zagen er over ’t algemeen goed uit. Midden tus- 
schen gezonde boomen was er soms een, wiens bladeren erg 
geel van kleur waren; dit ziektebeeld was opvallend, toch 
kon aan de oppervlakkige deelen niets bijzonders gevonden 
worden. Waarschijnlijk waren de wortels door eene of andere 
oorzaak tijdelijk onwerkzaam. Door bemesting wat vlugger, 
en zonder bemesting langzamer, treedt er verbetering in. 
De kokospalm brengt hier verscheidene vruchten voort, 
gem: over 300 bahoe berekend, kan een boom 55 noten per 
jaar opbrengen. Dagelijks wordt een gedeelte van de plantage 
geoogst, zoo dat elke boom 2 X per maand een beurt krijgt. 
De rijpe vruchten worden door middel van messen aan lange 
bamboe’s afgesneden. Zelden behoeft de plukker in den boom 
te klimmen; zoodra echter, over ’n vijftal jaren, de boomen 
te hoog worden, moet er geklommen worden. 
Deze jonge boomen worden 2, hoogstens 3 maal per jaar 
schoongemaakt. Beide beheerders der twee klapperonderne- 
mingen waren het er over eens, dat men jonge boomen niet 
te schoon moet houden; eerst op lateren leeftijd kan men ze 
kraakzindelijk houden. 
De beste klapper voor „Pesantren” is de grauwbruine; deze 
soort heeft regelmatige vruchten en een mooie jaaropbrengst 
