D= 
duceerbaar te maken zijn. Boven op de aarde van bloempotten, 
waarin de proefplantjes, b. v. mosterdzaad, staan, plaatst hij ring- 
vormige potjes van aardewerk om de stammetjes der mosterdplanten 
heen. In sommige van die potjes, die alle een gepertoreerden bodem 
hebben, doet hij alleen aarde; in andere zaait hij die gewassen, 
waarvan hij de wortelafscheiding wil onderzoeken, maar sluit de 
gaatjes af; in een derde kategorie zaait hij weer deze plantjes, 
maar laat de gaten open. Het resultaat, dat in een foto getoond 
wordt, is werkelijk hoogst opmerkelijk; daar waar alleen bodem- 
extrakt doorgesijpeld is, en daar waar het gietwater van de bovenste 
plantjes niet heeft kunnen doorloopen, staan de onderste planten 
normaal; daar echter waar het gietwater langs de bovenste wortels 
de onderste heeft kunnen bereiken, hebben de onderste planten het 
slechts tot minimaal kleine sprietjes kunnen brengen. Volgens 
PICKERING varieert de schadelijke invloed sterk, de grootte der 
planten bereikt nl. van 3 tot 94 pCt, gewoonlijk echter 30-50 pCt. 
van het normale. Uit zijn proeven blijkt, dat de volgende planten 
aan deze beschadiging onderhevig zijn: appels, peren, pruimen, 
kersen, 6 soorten van boschboomen, mosterd, tabak, tomaten, gerst, 
klaver en 2 grassoorten; terwijl de volgende een giftigen invloed 
hebben: appel-kiemplantjes, mosterd, tabak, tomaten, 2 klaver- 
variëteiten en 16 grassoorten. 
Het zonderlinge in deze resultaten is, dat pianten als mosterd, 
tabak, enz. ook op hun soortgenooten een schadelijken in- 
vloed hebben. Dit brengt den schrijver tot eigenaardige gevolg- 
trekkingen. Den nadeeligen invloed vaf geringe plantwijdte (N. 
B. bij de door hem onderzochte planten) schijnt hij 
voor een belangrijk deel aan vergiftigingsverschijnselen toe te 
schrijven ; immers, zoo redeneert hij, aan een zóó spoedige uitput- 
ting van voedingsstoffen, vooral in een grond, die daaraan van na- 
ture of kunstmatig zeer rijk is, kan geen sprake zijn. Op dezelfde 
manier beschouwt hij het inboetingsvraagstuk; plant men een oude 
en een jonge plant naast elkaar, dan zullen beide er nadeel van 
ondervinden, naar de jonge heeft de slechtste kansen — wat de praktijk 
bevestigt — en voedselgebrek kan er niet zijn. Eveneens wordt het feit 
dat de buitenste rijen van een aanplant het best staan, grooten- 
deels langs dezen weg verklaard. 
Of het toxine al of niet een afscheiding, een stofwisselingsprodukt 
der wortels is, daarover wil PICKERING zich niet beslist uitlaten ; 
het is bekend dat rottende plantendeelen even goed een bron van 
vergiftige splitsingsprodukten (kunnen) zijn. Wel meent hij te mogen: 
