HET RAPPORT VAN WOOD OVER DE BEREI- 

 DING TAN KININE IN INDIE. 



De plaatselijke bereiding van kinine en kina-alcaloid in Lndië 

 heeft tot nu toe slechts op luttel succes kunnen bogen. 



Zoowel in Engelsch-Indië als ten onzent mag men van een 

 lange lijdensgeschiedenis sprekeD. die in verreweg de meeste 

 gevallen slechts geleid heeft tot het verkrijgen van zeer in- 

 ferieure producten, tegen zeer superieure prijzen. Hier in lndië 

 dateeren de eerste proeven op dit gebied van 1870, toen 

 Bernelot Moens in het hospitaal te Batavia quinetum bereidde. 

 Bernelot Moens, de man aan wien later de kina-cultuur op 

 Java zoo veel verschuldigd zoude worden en wiens uitgebreid 

 handboek tot op heden de beste publicatie is gebleven, die in 

 Nederlandsch-Indië en daar buiten over kina en kina-cultuur is 

 verschenen. Dit Bataviaasch quinetum was een spiritueus 

 extract van met kalk behandelde kina-afval, en bevatte 17.2" _ 

 kinine, een vrij hoog gehalte voor een dergelijk product. 



Twee jaren later werd in Bandong de bereiding op grooter 

 schaal beproefd, maar reeds in een volgend jaar tijdig gestaakt, 

 omdat het verkregen product steeds duurder kwam te staan 

 dan het uit Europa aangevoerde. Ook Eijdman en Hekmeijer 

 verkregen in 1877 — 79 bij de alcaloidbereidiDg slechts de helft 

 van het werkelijk aanwezig gehalte, wat natuurlijk op mis- 

 rekening uitliep. 



In Engelsch lndië is men na vele vergeefsche proefnemingen 

 eindelijk staan gebleven bij het z.g. „Cinchona febrifuge"', een 

 preparaat waarvan daar te lande jaarlijks duizende ponden onder 

 de inlandsche bevolking verspreid worden. Bij ons is dit al- 

 caloidmengsel niet onder dien naam, maar als quinetum bekend. 



