BESCHRIJVING VAN EEN BLOEIENDEN AMOR- 

 PHOPHALLUS TITANUM, BECCARL AAN- 

 GETROFFEN TE BOEA BIJ DE GROT 

 DER BATANG PANGIAN. DEN 

 24*" NOVEMBER 1889. 



DOOR 



Dr. E. DUBOIS. 



De „bloem" heeft den vorm eener klok, waarboven de bloeikolt' 

 uitsteekt en met haar top 2.55 M. boven den grond reikr. 

 Haar steel, welke uit een knol ontspringt, is betrekkelijk kort 

 en gedeeltelijk in den grond verborgen. 



De knol heeft eene lengte van 0.60 M. en is 0.45 M. hoog 

 en breed, met talrijke wortels bezet en daar, waar de steel te 

 voorschijn komt, van een krans van dergelijke, doch iets krach- 

 tiger wortels voorzien. 



De steel is 0.50 M lang en heeft aan den voet eene mid- 

 dellijn van 0.15 M, onder de bloemscheede (spatha) van 0.20 

 M. Zijne kleur is donkergroen en, op dezelfde wijze als de 

 bladsteel der bloemlooze planr, fraai groenachtig wit gevlekt, 

 doch grootendeels (evenals de spatha aan hare basis) door drie, 

 evenzoo gevlekte, dunne schutbladen bedekt. 



De klokvormige vleezige „spatha" (schede) is, over hare 

 krommingen genieten, 1.30 M. hoog; de loodrechte afstand van 

 hare basis tot haren rand bedraagt 0.90 M: hare middellijn op 

 het midden harer hoogte 0.60 il, aan hare opening 1.00 M- 

 Van af haren grofgetanden rand tot iets beneden haar midden 

 is zij voorzien van betrekkelijk fijne overlangsche plooien. De 

 bedoelde tanden zijn stomphoekig en gemiddeld 0.05 M. lang- 



