— 90 — 



De kleur der spatha is van buiten lichtgroen, terwijl de vlekken 

 van den steel zich nog tot bijna daar waar de plooiïng begint 

 daarop voortzetten. Hare binnenvlakte is, evenver als de 

 plooien reiken, fraai satijnachtig donker purperrood, daar be- 

 neden bestaat een vuilwitte kleur met een groenachtig bruinen 

 weerschijn, welke naar haren bodera toe geleidelijk donker- 

 der wordt. 



De bloeikolf (spadix) is langwerpig kegelvormig en 1.94 M. 

 hoog, terwijl zij aan haar breedste gedeelte, boven de stamina, 

 eene middellijn bezit van 0.30 M , in haar midden van 0.22 M. 

 en aan haren stompen top nog ongeveer 0.05 M. dik is. Waar 

 de stamina (meeldraden) zijn ingeplant (als een 0.07 M. hooge 

 ring) versmalt zij zich echter tot op 0.16 M., om vervolgens, daar 

 waar zij de pistillen (stampers) draagt (een 0.17 M. boogen band) 

 weder een weinig dikker te worden. Boven de stamina bevindt 

 zich dus nog een stuk van 1.70 M., waarvan 1.35 M. buiten 

 de bloemscheede uitsteekt. De oppervlakte der bloeikolf ver- 

 toont onregelmatige zwakke overlangsche groeven. Hare kleur 

 is licht purperrood, aan den top vermengd met een wantintig 

 geelgroen. 



De stamina vormen een ring of krans, bestaande uit dicht 

 aaneen gesloten, ovale, 0.003. — 0.004 M. groote geelwitte 

 korrels, met een mediane insnoeriog en twee dwarsgeplaatste, 

 fijne, spleetvormige openingen. Daar beneden vormen de stam- 

 pers (pistillen) een veel breederen band van flesch-vormige 

 orgaantjes, purper van kleur (aan de basis lichter, naar den 

 top toe donker) op geringen afstand van elkander, in zwakke 

 spiraallijnen ingeplant. 



De geheele plant is vleezig, evenals de niet bloeiende blad. 

 dragende plant. De bloeikolf bevat van binnen eene groote 

 luchtholte, waarin alleen een wijdmazig, wit, vezelnet is uitge- 

 spannen. Dit gaat uit van v.an sponsachtigen, 0.005 — 0.01 M. 

 dikken (van eene 0.002 M. dikke epidermis voorzienen) wand» 

 die naar de basis veel dikker wordt en met zijn weefsel het 

 inwendige der bloeikolf eindelijk geheel opvult. 



De bloeikolf verspreidt een doordringenden stank, die nog 



