— 91 — 



het best te vergelijken is met dien van rottende geiten excrementen 

 met een Anflug van een dito garnalenluchtje. Vijf donkergrijze 

 wantsen kropen in de bloeiseheede rond en schenen zich in 

 dien geur te vermeien. 



De 3 — 5 M. hooge bladdragende plant met haren fraaige- 

 vlekten, dikken, doch vleezigen bladsteel, welke zich boven in 

 drie secundaire stelen splitst (de inlanders vergelijken dat met 

 een sangkar ojam), die op hunne beurt zich dichotomisch ver- 

 takkend het penvormig ingesneden bladweefsel dragen, is in 

 de bosschen dezer streek volstrekt niet zeldzaam en aan de 

 maleiers onder den naam van Gloegicoei ischr. Gloegoes) wel 

 bekend. Zij zien eene overeenkomst tusschen de vlekken dezer 

 plant en de onder hun veel voorkomende huidziekte, welke 

 zij panoe noemen (pitgriasis uersicolor), en waarvan zij 

 meenen, dat ook het scherpe sap dezer plant haar kan 

 veroorzaken. 



Slechts zeer enkele maleiers hebben echter de plant zien 

 bloeien, hoewel het bekend is. dat na het te niet gaan der 

 bloeiende plant, uit den wortelstok het blad te voorschijn komt. 

 Hoe vaak ik zelf de plant in de bosschen zag heb ik toch NÓór 

 deze nooit eene bloeiende plant ontmoet Het heeft dus wel 

 den schijn, alsof deze slechts zeldzaam tot bloeien overgaat. 



Boea, den 25 sten November 1889. 



EUG. DUBOIS. 



