— 96 — 



3°. bij voorkeur vruchtjes te nemen van niet gekromde trossen . 



De rijpe vruchtjes moeten spoedig worden uitgezaaid, in goed 

 uitgewasschen zand ; na 25 a 30 dagen heeft de ontkieming plaats. 

 Wanneer de zaden ontkiemd zijn, dan moeten de bedden of bakjes 

 waarin men ze heeft uitgelegd, geleidelijk aan de zon worden 

 blootgesteld, alleen midden op den dag blijft beschutting ge- 

 wenscht. Al ontkiemen bijna al de zaden, toch is dikwijls het 

 aantal plantjes hieruit gekweekt gering, omdat de plantjes zeer 

 aan afrotten onderhevig zijn. Dit kwaad kan men gedeeltelijk 

 voorkomen door de pas ontkiemende zaden uiterst spaarzaam 

 te begieten en bij regenbuien te beschermen. Is echter niet- 

 tegenstaande deze voorzorgsmaatregelen de rotziekte ingetreden, 

 dan is het beste de plantjes over te brengen in verschen grond, 

 die voor de helft met humus is vermengd. Na ongeveer 3 

 maanden van af de uitzaaiing, kunnen de plantjes in den 

 vollen grond worden overgebracht. 



De resultaten van voortkweeking door loten die aan de 

 basis van de moederplanten ontspruiten, dan wèl door de 

 topeinden, zijn veelal gunstiger dan die der kweeking uit zaden. 

 De peperplant groeit zeer goed tegen kapok en dadap-boomen; 

 eerstgenoemde verdient als steunboom de voorkeur, omdat de 

 vruchten nog een zeer loonend bijproduct afwerpen. Hoeveel 

 plaatsen op ondernemingen en bijzonder langs de hoofdwegen 

 zijn voor deze cultuur niet geschikt? 



Waar men dadap als schaduwboom in koffiietuinen aan- 

 wendt, zijn de kosten van onderhoud gering om die als steun- 

 boomen voor de peperplanten te doen dienen en hierdoor dezen 

 boom aan een tweeledig doel te doen beantwoorden. Dat witte 

 en zwarte peper van een en denzelfde plant afkomstig zijn en 

 dat er alleen verschil is in wijze van bereiding, kan als algemeen 

 bekend worden aangenomen. De zwarte peper is de rijpe 

 bes of vrucht, gedroogd met het vruchtvleesch. witte peper 

 verkrijgt men door het vruchtvleesch te verwijderen. Voor de 

 bereiding tot witte peper gebruikt men alleen de rijpste vruch- 

 tjes, die op dat tijdstip geel tot oranje gekleurd zijn. 



Indien er slechts weinig bessen rijp zijnj dan moeten zij 



