LANDBOUW CAUSERIE. 



Aan de peperkultuur wordt nog altijd uitbreiding gege- 

 ven zoowel door eigenaars en administrateurs van onderne- 

 mingen, als door sommige ambtenaren bij het Binnenlandach 

 Bestuur op de erven en in tuinen der inlanders. Niet alleen op 

 Java en de Buitenbezittingen, maar ook in de Straits Settlements, 

 op Malakka en andere streken van Achter-Indië wordt van de 

 peper-cultuur veel werk gemaakt. Dat de peper daar slaagt 

 bewijst de z. g. Djohore-peper, die, naar men zegt, beter is dan 

 de onze. Het monster dat ik er van zag won het verre van 

 de monsters uit onzen Archipel. 



Er moet hier in den omtrek een aanplant van Djohore-peper 

 zijn, die ik al lang het voornemen had te gaan zien, doch waartoe 

 ik nog niet ben gekomen. Deze pepersoort moet minder wild 

 groeien, niet spoedig hoog worden, zich verder uitspreiden en 

 meer en mooier produkt geven dan de Java-peper. Waarschijnlijk 

 is het eeae variëteit van de gewone peper {Pijper niqrum) en het is 

 nu de vraag of deze variëteit niet, onder dezelfde omstandigheden, 

 weder geheel aan onze peper gelijk wordt. Het zou de moeite 

 loonen hiermede proeven te nemen. De eigenaar van bedoelde 

 onderneming heeft met moeite en kosten indertijd een partij 

 planten van Singapore gekregen en op royale wijze ook aan 

 's lands Plantentuin er een paar exemplaren van afgestaan. 

 Onze plantjes zijn echter nog te klein om er veel van te kun- 

 nen zeggen. 



De inlander is zeer geschikt voor de peper-cultuur, doch voor 

 hij er mede begint moet hij eerst overtuigd zijn, dat er wat mede 

 verdiend kan worden, anders komt er niet veel van terecht. En 

 daarin heeft hij groot gelijk; werk doen, zonder eenige zekerheid 

 er wat mede te kunnen verdienen valt niet in zijn smaak. 



