— 137 — 



Dit wordt evenwel óf niet ingezien, of het laat de tijdelijk 

 hier vercoevenden onverschillig. 



Zeer wenschelijk is het dat dit anders worde: daartoe be- 

 hoorden niet alleen de plantenliefhebbers, maar allen die het 

 goed raeenen met Indië de hauden in een te slaan. 



Die wensch van meer algemeene samenwerking behoeft vol- 

 strekt niet te blijven behooren tot de 



De meesten onzer leven nog veel te veel in de illusie Indië 

 eenmaal voor goed den rug te kunnen toekeeren. om als wel- 

 gestelde lieden in het moederland te gaan leven. 



Waar echter de veranderde tijdsomstandigheden de kansen 

 om het tot een zekere aisance te brengen voor allen vermin- 

 derden, voor velen vernietigden, zü men meer gaan inzien, dat 

 voor menschen die van weinig middelen moeten bestaan, defini- 

 tieve vestiging in het schoone Insulinde. om meer dan een 

 reden nog zoo verwerpelijk niet is. 



Bij eene verstandige levenswijze kan men in Indië even oud, 

 zoo niet ouder worden dan in Europa en daarbij bevrijd blijven 

 van vele kwalen die in Europa den ouderdom vaak tot een 

 last maken. Indië ie bij uitnemendheid het land voor kinderen 

 en oude lieden. 



Op gevorderden leeftijd gekomen, begeve men zich vooral 

 niet naar Europa, zeifs niet tijdelijk. 



Hen die dit goed bekomt zijn uitzonderingen : bestond hier- 

 van eene statistiek, de cijfers zouden onze bewering staven. 

 Evenmin als oude boomen het overplanten verdragen, kunnen 

 oude menschen ingrijpende veranderingen in hun levensomstan- 

 digheden als waarvan hier de rede is. straffeloos ondergaan. 



Maar 9 Indii geeft 200 teen ~.n op mteUeeUtet 



bied," hoorden wij nog al eens beweren. 



En het zijn niet zelden menschen afkomstig van Ter Xeuze. 

 Geertruidenberg en dergelijke centra van wereldverkeer, die 

 hierover het hardst jammeren. 



Maar lieve menschen! bestaan er dan geen studie, liefhebbe- 

 rijen, boeken meer, geen omgang met ontwikkelde vrienden, 



