— 147 — 



men. De heer Wiginan deelde mij aangaande deze cultuur 

 eenige bijzonderheden mede ( x ) 



G. 



('). Door wijlen Teysmann — in welk jaar 13 mij onbekend — was te Kandang 

 Badak, op circa 7000 voet hoogte, een vrij uitgebreiden aanplant gemaakt 

 van de z. g. Pakoe Kidanq. 



Deze tuin werd onderhouden door drie boedjangs, die daar woonden; om- 

 dat er geen surveillance was, voerden ze weinig uit. Ze zaten bijna den gan- 

 senen dag in hun huis, waar ze een flink vuur onderhielden. Lang hielden ze 

 het er niet uit, ze kwamen er gewoonlijk ziek van daan, vooral oogziekten 

 door het aanhoudend in den rook zitten ontstaan, kwamen er veel voor. 



In 1872 werd besloten de drie boedjangs in te deelen bij het werkvolk 

 te Tjibodas, en dan een paar maal in 't jaar met een behoorlijk aantal koelies 

 naar Kandang Badak te gaan, ten einde den tuin van onkruid te zuiveren. 

 In het zelfde jaar vergezelde ik dr. Scheffer op zulk een tochtje, wij bleven daar 

 toen eenige dagen en de tuin was toen van onkruid gezuiverd en de Pakoe 

 planten zagen er krachtig uit, ze waren toen groot genoeg om zonder dage. 

 lijkseh toezicht door te groeien, en het kon voldoende genoemd worden als ze 

 een paar maal in het jaar schoongemaakt werden. 



Ik weet niet sedert wanneer er niet meer naar omgezien is, ik heb de plan- 

 ten sinds dien tijd niet weer gezien, waarschijnlijk is een gedeelte ervan door 

 andere in 't wild groeiende gewassen verdrongen. 



W. 



