— 167 — 



Als middelen tegen het voortwoekeren oer plaag worden aan- 

 bevolen, behandeling der stekken met water met carbolzuur ofwel 

 met water, bloem van zwavel en zeep bevattende. Omtrent de 

 door Dr. Bancroft vroeger in Queensland geconstateerde ziekte 

 van het suikerriet houden de verslagen van den botanischen tuin te 

 Kew. onder meer, het volgende in : 



De ziekte, „vermoedelijk ook elders waargenomen" kenmerkt zich 

 door roode plekken op de bladen „roest" genoemd. .Deze vlekken 

 vermeerderen in aantal tot het geheele blad verschrompelt en ten 

 slotte afsterft. Wanneer het blad van den stengel wordt afgetrokken 

 vindt men gewoonlijk binnen de scheede op den stok een vlek met 

 een donker bruine of roodachtige laag bedekt." Eerst meende men. 

 dat deze verschillende vlekken veroorzaakt waren door schimmels 

 welke er op worden aangetroffen. Later bleek het, dat het optre- 

 den dezer schimmels slechts een secundair verschijnsel was en de 

 primaire corzaak in aanvallen van zeer kleine mijten gezocht moest 

 worden. Ook kalmelk werd tot ontsmetting der stekken aanbevolen- 



Het hier vermelde is slechts een uittreksel, waaraan opzettelijk 

 geenerlei beschouwingen zijn toegevoegd. 



[Kew-Buïletin of Miscellaneotis information } April 1890.) 



t. 



SUIKERRIET-ZIEKTE TE ST. VINCENT. 



De Heer Mac Lachlan vestigd de attentie op eene ziekte in het 

 suikerriet te St. Yincenr, waar, in sommige streken ongeveer 

 25 pCr. van den oogst verloren gaat. Volgens onderzoekingen 

 van Herbert Smith is een kever tot de familie der Scolytidae be- 

 hoorende, hiervan de oorzaak, terwijl de larf van een mot ook een 

 handje helpt. 



De Heer Blandford meldt in een later artikel over deze ziekte, 

 dat de mot is de Di tacchardlis. De kever bleek te zijn 



Xyléborus perforans; hij is het eerst beschreven door YVollaston 

 in zijn catalogus van de Coleoptera van Madeira p. 96. Wollas- 

 ton vondt hem in de stammen van Jatropha eureas. 



Het is waarschijnlijk dat de kevers in het riet komen door de 

 openingen die door de larven der motten er in gemaakt zijn. Het is de- 

 zelfde mot die in andere streken het riet ook aantast. De aangetaste 



