— 187 — 



noemt uien daar bhdng, de harsige stof die door de plant wordt 

 afgescheiden charas.) De naam ginjéh wordt ook gegeven aan de 

 Apoeynea Th rüfoh'a, doch deze laat zich niet met de 



hennip verwisselen. 



Wil men deze gevaarlijke plant op Java voor medicinaal gebruik 

 aanplanten, wat in koelere streken gemakkelijk gebeuren kan. en 

 wettelijk niet verboden is, dan verdient toch tijdig strenge controle 

 tegen haar meer algemeene verspreiding aanbeveling. Het misbruik 

 van hasehiseh zoude voor den inlander zeker niet minder nadeelig 

 zijn dan dat van opium. De plant wordt het werkzaamst geacht 

 kort na den bloeitijd, als de vruchtjes nog klein zijn. Het drogen 

 der bladen moet voorzichtig en in de schaduw gebeuren, ten einde 

 de werkzame bestanddeelen niet te ontleden. 



ad 5. Deze plant, eene Apoeynea. wordt in 's lands Plantentuin 

 gekweekt, maar is op Java niet inheemsch, hoewel zij in 

 Engelsch-Indië zeer algemeen is. Bij de Hindoe's is het een hoog- 

 geschat middel tegen dyssenterie. Vroeger werd de bast (Cortex 

 essi) ook in Europa gebruikt, tegenwoordig beproeft men de 

 bittere zaden (Senten Indageer) weder ingang in de geneeskunde 

 te doen vinden. Beide bevatten een nog weinig bekend alcaloïd 

 Conessine. Deze stof wordt ook Wrightiine genoemd, omdat men 

 vroeger deze plant dikwijls voor de (geheel onwerkzame) Wrightia 

 thictoria aanzag, en omgekeerd. 



ad. 6. Dit plantje is op Java zeer algemeen, en bij de inlanders 

 wel bekend. Dikwijls verwart men het echter met andere kleine 

 Euphorbiaceae, en het is niet altijd uittemaken, of met de plant, die 

 in de inlandsche recepten als Nanankaan, Patikan en Memaniran^ 

 voorkomt, deze dan wel de Euphorbia thymifolia of Ae Phyllattthus 

 urinaria bedoeld wordt. 



Heeft men de drie plantjes naast elkander, dan valt het verschil 

 wel in het oog. Gewoohjk heet echter de E. pilulifera nanankaanj 

 en verstaat de inlander onder memaniran, de Phyllanthus. 



Men gebruikt de Nanankaan tegenwoordig in Europa als genees- 

 middel tegen asthma, eene toepassing die niet aan onze inlandsche 

 geneeskunde ontleend werd maar uit Australië afkomstig is. Het 

 werd in de laatste jaren dikwijls warm aanbevolen en schijnt ook 

 werkelijk een goed geneesmiddel te zijn. Dujardin-Beaumetz roemt 

 de werking in sommige gevallen van dyspnoea (Les nouvelles 



