IETS OVER DE VLUCHTIGE OLIE DEL 

 LIBERIA-KOFFIE-RLOEMEN. 



Ontegenzeggelijk is de Liberia-koffie een schoon gewas. Wan- 

 neer tusschen her weelderig, donkergroen loof, zijne takken zioli 

 doorbuigen onder den last der dicht opeensedrongen, helderroode 

 vrachten, dan schijnt mij de boom eene verpersoonlijking der 

 tropische groeikracht. een voorbeeld der rijke oogst, die natuur in 

 deze gezegende gewesten den mensch in ruil voor zijn arbeid 

 wil aanbieden. 



Maar het schoonst vertoont zich de plant, als een. sneeuwwit 

 bloemenkleed op hare twijgen rust. en tot op verren afstand de 

 lucht bezwangerd is met de kostelijke geur, die de kofhebloem 

 uitzendt. Waarlijk, er is in meer dm één opzicht reden toe. 

 dat deze jonge cultuur, die voor vijftien jaren op Java werd 

 aangevangen, thans allerwegen in goeden reuk staat. Toen ik 

 voor de eerste maal de Liberia-koffie iu den cukuurtuin te Tji- 

 keumeuh in bloei zag en daar van het heerlijk aroma genoor. was 

 mijn eerst verlangen men zal het den scheikundige niet euvel 

 duiden) den wensen, dien geur vast te leggen en te verzamelen. 

 Er stond mij echter geen toestel ten dieuste, geschikt om eene 

 flinke hoeveelheid bloemen, bijv. een 50 Kg . die gemakkelijk te 

 verkrijgen waren, te verwerken. Slechts een weinig afgevallen 

 bloemen werden dus te samen gelezen en in het laboratorium met 

 water gedestilleerd. 



Uit het destillaat scheidden zich geeu olie-druppels af, wat 

 ongetwijfeld het geval geweest ware, indien een grooter hoeveelheid 

 bloemen in bewerking genomen was. of door vernieuwde des- 

 tillatie (cohibatie) de riekstof meer geconcentreerd was geworden. 



Nu moest een ander middel te baat genomen worden om 

 uit het sterk geurend destillaat de essence aftescheidon. Het 



