— 212 — 



licht toe met aarde en spit een maand later den grond flink 

 om, daarbij echter zorgende niet te dicht bij de planten 

 te komen. 



Kort voor het invallen van den oostmoesson, houde men op 

 met steken en late de uitspruitsels doorgroeien. 



Beginnen eenige takken te bloeien, dan verwijdere men deze 

 evenals alle takken, die eene neiging tot verwelken vertooneo. 



In het begin van den volgenden westmoesson, snijde men al 

 het loof weder af en aarde op nieuw ongeveer 10 c.M. aan. 



Hoeveel jaar men op die wijze kan voortgaan, is moeilijk 

 te zeggen. In Europa neemt men aan, dat asperge-bedden 

 15 tot 20 jaar produceeren; 6 jarige plantsoenen alhier zijn 

 nog 3teeds winstgevend en krachtig. 



Wat nu de opbrengst aangaat, zoo hangt deze veel van 

 het weer af. 



Zonnige dageu, waarop af en toe een buitje valt, schijnen 

 het gunstigst te zijn voor de productie, die bij droogte weer 

 sterk afneemt. 



Zes bedden van de opgegeven grootte geven voldoende asperges 

 om 2 maal in de week voor een 3 tal personen een goed ge- 

 vulden schotel op te leveren. 



Van vijanden heeft men voor zooverre mij bekend is, in 

 Indië bij de aspergeteelt betrekkelijk weinig te duchten. 



De aspergekever Chrysomela Aspamgi met zijne roode van 6 

 zwarte punten voorziene vleugelschilden merkte ik hier nooit op. 



Daarentegen is de koeoek (engerlingen van diverse Melalon- 

 tha spec.) zeer te vreezen. Bij het steken der asperges op de 

 hier te voren genoemde wijze heeft men het voordeel tegen deze 

 plaag te kunnen ageeren ; want bij het graven van gaten stoot 

 men dikwijls op koeoeks, die men na ze dood gemaakt te hebben, 

 voor bemesting kan gebruiken. 



Dit neemt echter niet weg, dat af en toe een plant door 

 koeoeks afsterft en blijft er in dat geval niets anders over, 

 dan zoo spoedig doenlijke inboeting. 



