— 247 — 

 HET WIT IX DE ROZEN. 



Ook in Iudië hebben onze rozen dikwijls te lijden van eene ziekte 

 die bo vengenoemden naam draagt; de blaadjes, vooral de jongsten, 

 worden met een viltachtig wit laagje bedekt, verschrompelen en 

 vallen af; ook de bloemknoppen worden er door aangetast. In den 

 westmoesson hebben we er minder last van als in den oostmoesson. 

 Ofschoon andere rozen er ook dikwijls door aangetast worden, is 

 het vooral de Xoisette, Caroline Marniesse die er veel van te lijden 

 heeft. Het is een parasietische schimmel die in Lyon, een rozen- 

 land bij uitnemendheid, op de volgende wijze met succes wordt 

 bestreden. 



Laat in een ijzeren of in een geglazuurd aarden pot 6 liter wa- 

 ter 10 minuten koken, voeg er 280 gr. bloem van zwavel en een 

 gelijk volume versch gebluschte kalk bij, laat het vocht klaren en 

 doe het in fleschen, die verscheidene jaren bew T aard kunnen blijven. 

 Doe één liter van dit mengsel op 100 liter water' en bespuit daar, 

 liefst 's avonds, de rozen en de andere planten mede, die door het 

 wit aangetast worden. 



Als preventief middel, verhindert het volgens E. Yerdier, (een 

 der grootste rozenkweekersï, de verschijning van de ziekte; is deze 

 reeds verschenen dan zijn twee of drie besproeiingen voldoende om 

 den parasiet te doen verdwijnen. 



(Revue Tlorticole l e Juin No. 11 — 1890). 



10. 



OVER HET CfEZICHTSVERMOGrEX DER INSEKTEN. 



Onderzoekingen hieromtrent ingesteld door Dr. W. O. Fockc te 

 Bremen voerden hem tot het volgende resultaat: 



„De fijne strepen en punten op de bloemen, die blijkbaar ten 

 doel hebben den insekten de plaats van den honing te wijzen, 

 hebben de onderzoekers van den beginne af tot de zienswijze ge- 

 voerd, dat de bloemen bezoekende bijen en kapellen zeer scherp 

 van gezicht moeten zijn. Van de andere zijde blijkt uit de ge- 

 heele wijze van doen der honing-verzamelende insekten, dat hunne 



