— 294 — 



welke het grootste deel van den aanplant vernielden. De zeer be- 

 wegelijke en uiterst vraatzuchtige larven, zaten meest in grooten 

 getale op de planten, de bladen van den rand af geheel opetend. 

 Bij de geringste aanraking of beweging eener plant, of zelfs bij het 

 voorbijgaan van een schaduw, lieten de larven zich onmiddellijk op 

 den grond vallen en kropen in den bodem weg. De larven eener 

 andere Sityha-soort zijn eveneens nadeelig voor de suikerbiet-planten. 

 Sedert het midden van 1888 heeft men in Bohème nog eene 

 andere zeer nadeelige plaag in de suikerbiet-velden opgemerkt. Men 

 had namelijk waargenomen, dat zeker soort rupsen in de koren- 

 velden alle onkruid snel verdelgden. In den aanvang was men 

 over deze werkzaamheid der rupsen zeer tevreden; toen echter het 

 onkruid uit de korenvelden was verdwenen, trokken de rupsen in 

 de naburige suikerbiet- velden en verwoestten deze in korten tijd 

 geheel. Bestrijdingsmiddelen mochten niet baten, totdat groote 

 zwermen vogels de streek vrijwel van rupsen kwamen zuiveren. 



(Botan. Centralblatt, Bd. XLII, No. 9). t. 



INSEKTEN EN VRUCHTEN. 



In het hierondergenoemd tijdschrift wordt een nieuw werk be- 

 sproken dat, ofschoon voor het gematigd klimaat geschreven, hier 

 ook wel vermeld mag worden. Het is geschreven door den Heer 

 Saunders, Directeur van een Landbouwproefstation in Canada, de 

 uitgever ervan is J. Lippincott, 10, Henrietta Street, Covent Gar- 

 den, London. Het boek is geïllustreerd met 440 houtgravures der 

 vrienden en vijanden van appels, peeren, pruimen, perzikken, abri- 

 kozen, bessen, wijndruiven, meloenen, oranjes, citroenen, olyven en 

 vijgen. De middelen om die vijanden te bestrijden worden er ook 

 in aangegeven. 



(Gardeners Chronicle No. 178, Vol VII 1890.) w. 



KOLONIAAL MUSEUM. 



Aan het onlangs verschenen jaarverslag over 1889 van het Kolo- 

 niaal Museum te Haarlem is het volgende ontleend: 



