— 335 — 



Ik zal trachten eene korte beschrijving van de plant te geven 

 en haar aan mijne lezers voor re stellen. De wortel ia knol- 

 achtig verdikt, geel van kleur en bitter van smaak, volgens 

 Zollinger zoude hij bedwelmende eigenschappen hebben. De 

 atengel is groen, hij verheft zich tot 2 a 3 31. boven den 

 grond, is te dun om zulks zonder steun te doen en hecht 

 zich daarom aan de hem omringende voorwerpen met de ran- 

 ken waarin de middennerf der bladen uitloopen. De bladen 

 zijn afwisselend aan den stengel geplaatst, onder de bloemstengels 

 staan zij echter tegenover elkaar. De bloemen zijn groot en 

 zeer fraai, schitterend rood met geel hart. ze hangen aan een 

 langen steel, de bloembladen zijn sierlijk omgekruld en vormen 

 te zamen een soort kroon. Zooals bij vele lelieachtige ge- 

 wassen brengen de meeldraden niet weinig tot de sierlijkheid 

 der bloem bij ; ze zijn hier nog al lang en fraai rood gekleurd. 



Wie zou zulk een juweeltje te Tandjong Priok zoeken, te 

 Priok waar men gewoonlijk niet heen gaat om fraaie planten 

 te zoeken, toch is zij er niet zoo zeldzaam en in sommige 

 tijden van het jaar schitteren de helder roode bloemen tusschen 

 de groene massa. Er is nog veel in onze omgeving, als we 

 het maar zoeken, dat de moeite van de cultuur wel beloont. 



In Europa is de Gloriosa geen vreemdelinge zij kan daar 

 echter slechts in serres gekweekt worden : men stelt haar daar 

 zeer op prijs. En hier, waar de plant in het wild voorkomt 

 i^ zij bij weinig plantenliefhebbers bekend, toch zouden er 

 denk ik zeer fraai groepjes van gekweekt kunnen worden in 

 onze tuinen. 



Hoe de plant hier in den vrijen grond gekweekt moet wor- 

 den, heeft de ervaring nog niet geleerd : zoover ik weet zijn 

 er nog geen proeven mede genomen. Het verschil in klimaat 

 tu>>ehen hier en Priok is te groot, meer dan waarschijnlijk 

 zijn daaraan de minder goede resultaten te wijten, die wij met 

 de cultuur der bedoelde plant verkregen. Het kan echter 

 wel a priori aangenomen worden, dat eene plant die hier in de 

 kuststreken in 't wild voorkomt, te Batavia. Semarang, Soe- 

 rabaija en andere kustplaatsen wel zal kunnen gekweekt wor- 



