— 336 — 



den. Al kunuen we dus niet onze ervaringen ten beste geven, 

 toch is het wel aan te geven, op welke wijze, men de meeste 

 kansen heeft de Gloriosa met succes te cultiveeren. 



Daar de plant tot de lelieachtige gewassen behoort, kan zij 

 door den knol voortgeteeld worden ; indien iemand dus zulk 

 een knol meester kan worden, bestaat er alle kans, dat hij de 

 plant in bloei krijgt. 



Hij dient hem te planten in een lossen zandigen bodem, die 

 met wat humus vermengd moet zijn. Beschikt hij daar niet 

 over, dan dient een vakje in den tuin wat uitgegraven en met 

 de gewenschte grondsoort gevuld te worden, daarmede gereed 

 zijnde kan de knol geplant worden; als hij slechts even onder 

 den grond ligt is het voldoende, een paar cM. grond er boven 

 op is genoeg. Na eenigen tijd komt dan de stengel voor 

 den dag. Zooals boven reeds gemeld is, heeft de laatste 

 steun noodig er moet dus gezorgd worden voor een geraamte 

 waaraan de ranken zich kunnen hechten. Het ligt nu aan den 

 smaak van den kweeker welken vorm hij aan dit geraamte 

 wil geven, een pyramide, een bol, dit is natuurlijk ter zijner 

 keuze; hierbij dient echter opgemerkt te worden, dat het ma- 

 teriaal hout of ijzer niet te dik mag zijn, anders zouden de 

 ranken het niet kunnen omvatten. Dit gereed zijnde, zal de 

 plant er weldra gebruik van maken, en een massa stengels en 

 bladen vormen, die wat geholpen kunnen worden, zoodat zij de 

 voor hen bestemde ruimte geheel innemen en zich niet aan een 

 kant te veel ophoopen. Zoodra de plant zich goed ontwikkeld 

 heeft komen de bloemen en vergoeden aan den kweeker ruim- 

 schoots de moeite, die hij zich gegeven heeft om de plant zoo- 

 ver te brengen. 



Na den bloei begint de plant langzamerhand achteruit te 

 gaan, als het nu zoover is dat de stengels bruin beginnen 

 te worden en de plant begint af te sterven, dan is de 

 tijd gekomen, haar even boven den grond af te snijden en de 

 knol de rust te gunnen die hij noodig heeft. Het beste is 

 misschien, hem stil in den grond te laten rusten, tot hij weer 

 begint uit te loopen. Men zoude hem ook in een pot met 



