— 360 — 



draagt sommige bladen welke in uiterlijk het midden houden tus- 

 schen die van vader en die van moeder, andere echter zijn geheel 

 gelijk aan die van de vader-plant terwijl nog andere geheel op die 

 der moederplant gelijken. liet thans volgende tweede voorbeeld 

 is nog duidelijker. 



Noble, een Engelsch kweeker, verkreeg eene hybride hisschen 

 Clematis Jackmanni en Clematis patens. Weldra nadat deze hybride 

 in den handel was gebragt kwamen er ongunstige berichten over; 

 in stede van wel gevormde bloemen met heldere kleuren voort te 

 brengen, werden er meer of minder mislukte bloesems van onaan- 

 zienlijk uiterlijk gevormd. De zaak was zonderling. De kweeker 

 werd gelaakt door hen die niet wisten, dat hij een zeer bekwaam 

 man in zijn vak is en iemand wiens integriteit boven allen twijfel 

 staat. De plant werd veroordeeld. Gelukkig echter werd het von- 

 nis niet geheel uitgevoerd en sommige exemplaren bleven bewaard. 

 Deze exemplaren werden nauwkeurig nagegaan en gaven ten slotte 

 de verklaring van het raadsel. Clematis Jackmanni bloeit in de 

 herfst, uit loten in voorjaar en zomer gevormd — uit het „jonge 

 hout" zooals tuinlieden zeggen — , Clematis patens, daarentegen, bloeit 

 in het voorjaar, uit loten in den voorafgeganen zomer gevormd, 

 uit het „oude hout" in tuiniersterm. Het bleek nu bij het nauw- 

 keurig nagaan van Noble's hybride, dat deze twee soorten van 

 bloemen voortbrengt. De eene soort vertoont zich alleen in het 

 voorjaar; de bloemen zijn alleen staande, halfgevuld, nooit wit, doch 

 blauwachtig grijs, als die van den in het voorjaar bloeienden Cle- 

 matis patens. De bloemen der tweede soort ontstaan alleen in de 

 herfst; zij staan in paren en zijn enkel evenals die van Clematis 

 Jackmanni , doch wit. 



In het voorjaar ziet men nimmer bloemen van het Jackmanni-' 

 type, terwijl wanneer men het oude hout wegsnijdt en alleen het 

 nieuwe hout laat bloeien nooit bloemen met het 2?a£ews-karakter te 

 voorschijn komen doch alleen die van het Jackmanni-type. 



Tegenover zoo sterk sprekende voorbeelden al zijn zij ook zeld- 

 zaam, dient men in land' en tuinbouw op de mogelijkheid verdacht 

 te zijn, dat bij hybriden ook ten aanzien van uitwendig niet waar- 

 neembare eigenschappen (als smaak, alcaloid-gehalte enz.) nu en 

 dan locale „ontwarring" der eigenschappen van moeder- en vader- 

 plant kan voorkomen. 



(Nature, June 12, 1890.) t. 



