- 389 - 



heeft een zeer uitgestrekt veld van verspreiding. In alle 

 werelddeelen behalve Europa, wordt her door een aantal - 

 ren vertegenwoordigd. In Zuid Amerika vindt men er uier 

 minder dan 82, in Midden Amerika 2, West-Indië 9, Afrika 

 15, Australië 3, Azië 4. waarvan op Java 1, op Amboina 

 1 op Banka 1 en op Sumatra 1. 



Onder al deze soorten zijn er slechts weinige, di< iover 



tot no^ roe gebleken is, van eenig technisch of medisch be- 

 lang zijn. 



De naam van 'r geslacht, aan her Grriekseh ontleend, be- 



teekenr „rood-hout" en Erythroxylon hypericifolinm Lam. 



leverr op Mauritius en de Mascarene eilanden dan ook een 



treffelijk roodachtig gekleurd meubelhout, bekend onder 



den naam van „bois d'huile" of „bois des Dames". 



Het voor de zelfde doeleiden op Mauritius hoog aai _ 

 schreven „bois de ronde" of „bois de rongle" i- afkomstig 

 van E. laurifolium. 



Uit deu bast van een paar andere Boorten wordt in Bra- 

 zilië een roodbruine tinctuur bereid tot her verwen van wol- 

 len Btoffen, terwijl de bladeren van anderen regen slangenbeet 

 worden aangewend of voor verschillende medische doeleinden 

 in aanmerking worden gebracht. 



Green enkele Erythroxylon Boort heeft echter zooveel 

 teekenis gekregen als de zoogenaamde Erythroxylon Coca Lam. 

 uir wiens bladeren de cocaïne wordt bereid, die als locaal 

 anaesthetiscb middel meer en meer toepassing vindt en on- 

 overtroffen eigenschappen bezir. 



De cocaplant heeft een gewichtige rol gespeeld in her staat- 

 kundig en godsdienstig leven der oude Peruanen. 



Volgens '1 sage, G iloa de Ia Vega meegedeeld, 



zouden op zekeren dag twee kinderen der Zou. Manco Capac 

 en Mama Oello, man en vrouw, aan de Indianen zijn ver- 

 schenen aan de oevers van her meer van Titicaca. Beiden 

 waren Bchitterend schoon. 



Mama Oello onderwees de vrouwen in huislijken arbeid en 



