— 391 — 



op onder de rubriek van goddelijke zaken en gebruikte haar 

 bij hart- verschillende ceremoniën. 



Terwijl de Priester l»jj gewone offerplechtigkeden ^r«^'«l- met 

 een cocablad in den mond zijn ambt vervulde, tooide hij zich bij 

 bizonder ernstige gelegenheden met eencocakrans om 't hoofd. 



De t«>r offer bestemde voorwerpen werden gewoonlijk met 

 cocabladeren bestrooid en dikwijl» ook werden deze zelven als 

 een waardevol offer beschouwd. 



De afgodsbeelden van dien rijd hebben steeds als tee- 

 ken van hunue goddelijkheid, de eene wang met 

 gevuld. 



ijk gewoonlijk nier verboden vruchten, /.<><• ging her <> ( >k met 

 de coca. Her gebruik breidde zieh meer en meer uir eu weldra 

 drong her den Indiaan zü" door vleesch en bloed, dar zelfs in 

 her gewone leven uiers meer werd ondernomen zonder coca. 



De goddelijke vereering maakte plaats voor bijgeloof en thans 

 nog zijn de Indianen gewoon na een gelukkige overtocht over 

 gevaarlijke bergpassen, den Goden ter eere, steenhopen op te 

 richten waarin coca wordt gelegd en nimmer verzuimen zij 

 bij 'r bezoek aan een graf, cocabladen aan den doode aan 

 re bieden. 



De mijnwerker- werpen uitgekauwde coca op harde ertsaderen 

 •nu de booze geesten re bannen en gemakkelijker re kunnen 

 arbeiden: de visscher bevestigt bladeren aan den angel om de 

 viscfa re lokken: den doodzieken patiënt worden cocabladeren 

 in den mond gelegd om de prognose re kunnen srellen etc. 

 Her enorme verbruik gaf den I 's lanleiding om de cul- 

 tuur meer eu meer re doen uitbreiden, natuurlijk ren hunnen 

 bate. Aan de Oostelijke hellingen van de Andes ontstonden 

 ral rijke zeer uitgebreide aanplantingen. De oogst moest bij 

 speciaal daarvoor aangestelde personen worden ingeleverd, die 

 her product op hunne beurt weder afleverden aan de konink- 

 lijke familie of de priesters. 



T"en Pizarro in 1532 in Peru doordrong, vond hij de 

 nier Blechts al< een algemeen verbreid maar ook als eeu vaak 

 misbruikt genotmiddel. 



