— 423 — 



Daar het feir dus deugdelijk geconstateerd was, bleet' voor 

 den scheikundige slechts de raak. uittemaken, aan welke stof 

 Lindsaea haar reuk daukr. De waarschijnlijkheid sprak voor 

 de aanwezigheid van cumarine, maar her kou toch nok zijn 

 dat de bladen eene l>jj splitsing bittere amandel-olie leverende 

 Btof, amygdaline, bevatten. 



Op den Poentjak troffen wij «leze varen in voldoende hoe- 

 veelheid aan om haar re kunnen analyseeren. Bij de levende 

 plant neemt men de reuk nauwelijks waar. maar pinkt men 

 een blad af, dan ontwikkelt zich de geur langzamerhand 

 buitengewoon krachtig, zou zelfs dat de gedroogde bladen in een 

 kamer re sterken reuk verspreiden. 



Inderdaad bevat Lindsaea cumarine, en zelfs een aanzienlijk 

 gehalte aan deze welriekende kristallij ne stof. De lezer zal 

 mij het chemisch bewijs hiervan zeker wel willen schenken: 

 ik bied hem in ruil eenige bijzonderheden betreffende cuma- 

 rine aan. 



Kent ge den reuk der plant die wij „onze lieve vrouwen- 

 bedstroo", de Duitschers „waldmeister" noemen M endiesints 

 onheugelijke tijden dient om Meiwijn te kruiden? ol dé reuk 

 die men aan versch hooi -i zoo dikwijls waarneemt ? of die van 

 het walstroo, 3 ) de plant uit onze duinen, die reed- van verre 

 haar aanwezigheid «loer liefelijken reuk aankondigt? Welnu, 

 dan kent ge tevens de reuk van cumarine, want dat i> de 

 Btof, waaraan genoemde planten haar geur danken. 



Nog in sommige andere gewassen komt dit cumarine voor. 

 in het geheel kent men 20 plantengeslachten, waarin het met 

 zekerheid geconstateerd i-. De scheikunde pleegt van het 

 voorkomen van deze en andere zeldzame plantenstoffen zorg- 

 vuldig notitie te nemen, in de hoop dat het eenmaal gelukken 

 moge het verband te vinden tusschen de uitwendige en inwendige 

 eigenschappen der planteu. m. a. w. door de kennis der plan- 



itoffen mede te kunnen geraken tot de natuurlijke verwant- 

 schap der planten. Zooverre zijn wij echter nog lang niet. 

 vooral omdat de scheikundige gegevens aangaande de meeste 



li Asperula odorata. 2) Authoxantum odoratum. 3) Oalium sp. 



