— 424 — 



planten zoo onvolledig zijn. Maar het is in dit geval toch 

 wel merkwaardig, dat het éénige varengeslacht, waarin men 

 reeds vroeger cumarine ontdekt heeft, na verwant is aan Lind- 

 saect', het is nl. Adiantum. A r olgens Lojander zijn er drie 

 soorten „chevelure", cumarine-houdend, nl. Adiantum trape- 

 ziforme, peruvianum en pedatum. Eerstgenoemde soort wordt 

 te Buitenzorg gekweekt, zij bevat echter met Lindsaea ver- 

 geleken, slechts sporen cumarine. Men zoude bijna geneigd 

 zijn te gelooven, dat de aanwezigheid dezer stof, (of een 

 lichaam van gelijksoortige chemische structuur) een „phytoche- 

 misch geslachtskenmerk" is. Maar gelijk ik reeds zeide, hier 

 komt men zoo spoedig op het gebied der speculatie. 



Dit alleen staat vast, dat Lindsaea cumarine bevat, en ook, 

 dat het eene fraaie plant is, die verdient gekweekt te worden. 

 Haar geur moge den een de Hollandsche duinen in het 

 geheugen terugroepen, den ander de wouden zijner ,,Heimath' 



herinneren. 



Gr. 



Lindsaea cultrata Sic, is gelijk schrijver zegt een plantje, waard om gekweekt 

 te worden; zij gelijkt zoo sprekend op Adiantum dat menig plantenliefhebber 

 haar bij zijue collectie als weer een ander soort Adiantum zal plaatsen. Daar 

 de plant niet veel lager dan 4000 voet voorkomt zal zij wel niet in de beneden- 

 landen gekweekt kunnen worden, maar tot de bergstreken bepaald blijven. 1'e 

 meeste Adiantum 1 s groeien in wilden staat gaarne onder dezelfde omstandigheden, 

 wat van de cultuur dezer planten gezegd wordt is ook op Lindsaea toepasselijk, 

 alleen zal zij niet zulk eene hooge temperatuur verdragen. Onze varenlief- 

 hebbers in de bovenlanden kan ik het plantje aanbevelen. Onder zorgvuldige 

 verpleging zal het wel lager willen groeien als 4000 Toet, op 2 a 3000 voet zal 

 het waarschijnlijk wel in cultuur te brengen zijn. 



W. 



