— 435 — 



blijft. Komt nu een zoodanige plant in eene droge omgeving, waar 

 snelle verdamping regel is, dan blijven de nadeelige gevolgen niet uit. 

 De oorzaak, dat de planten in gekweekten toestand dikwijls fraaier zijn, 

 ligt meestal aan de betere voeding waarvan de laatsten profiteeren. 

 De scheikundige toestand van den bodem, in een bepaalde streek waar 

 zekere planten groeien, is in den regel niet zoo verschillend dat er groot 

 verscnil in ontwikkeling der in 't wild groeiende planten eener zelfde 

 soort bestaat. De kweeker laat de kwestie, in hoeverre zich een 

 gekweekte plant van een in het wild groeiende onderscheidt, vrij 

 koud; het is hem slechts van belang te weten, op welke wijze hij 

 zijne plant het krachtigste kan doen ontwikkelen. Ook hierin kan 

 de plantkundige hem, door aan te geven welke voedingsbestand- 

 deelen voor de plant het noodwendigste zijn, nuttige wenken 

 geven. 



Gekweekte planten uit den vreemde geïmporteerd bloeien milder 

 dan de in 't wild groeiende individuen; dit kan werkelijk of schijn- 

 baar zijn. De bloemvorming dient tot de instandhouding der soort, 

 door haar ontstaat de vrucht, het zaad, waardoor de plant haar 

 doel bereikt. Komen nu ingevoerde planten in de cultuur in voor 

 haar minder gunstige omstandigheden dan gaan zij bloeien. Het 

 is een in den tuinbouw bekend verschijnsel, dat ziekelijke planten 

 soms zeer mild bloeien, zij trachten voor haar dood de soort nog 

 voort te planten; men noemt dit in den tuinbouw „bloeien uit ar- 

 moede*'; in dit geval ontwikkelen er zich meer bloemen dan 

 gewoonlijk. Bloemen verwelken spoedig nadat zij bevrucht zijn. 

 In de serres en ook buiten worden vreemde planten meestal 

 niet spoedig bevrucht, hetzij de soort insekten, die de bevruch- 

 ting bevorderen, ontbreken, hetzij er andere oorzaken bij in het spel 

 zjin. zoodat de bloemen langer frisch blijven. Ontwikkelen zich 

 nu terzelfder tijd weer nieuwe bloemen, dan bloeit de plant slechts 

 schijnbaar railder, daar in werkelijkheid slechts het gewone aantal 

 bloemen tot ontwikkeling komt. Dit is het geval met eenige in- 

 gevoerde Orchidêen waarvan de bloemen in de serres soms weken 

 langer frisch blijven, dan die harer in 't wild groeiende zusters. 



Is er straks op gewezen hoe de plantkundige den tuinman inlich- 

 tingen kan geven, hoe hij zijne planten tot den hoogsten graad van 

 ontwikkeling kan brengen ; vreemd is het te noemen hoe weinig gege- 

 vens er nog bestaan in een tak van tuinbouw die de volksvoeding 

 het naaste is, de groenteteelt. Reeds jaren klaagt men, vooral in 



