KORTE BERICHTEN UIT 'SLA.NDS PLANTENTUIN 



UITGAANDE VAN DEN DIRECTEUR 



DER INRICHTING. 



De cultuur van Fourcroya gigantea („Mauritius-hennep" 

 of „groene Aloë") in Nederlandsch-Indië. 



Zooals uit een kort overzicht, gegeven in de 4de Aflevering van 

 dit tijdschrift (bldz. 232 en 233), blijkt, is bereiding van „Mauritius- 

 hennep" uit Fourcroya gigantea in de laatste jaren op Mauritius 

 eene belangrijke industrie geworden. 



Dit gaf mij aanleiding de welwillende hulp van den Resident van 

 Riouw in te roepen, ter verkrijging van inlichtingen omtrent het 

 lot van een groot aantal jonge jFWrc/w/a-planten, eenige jaren ge- 

 leden door 's lands Plantentuin toegezonden aan den toenmaligen 

 resident van Riouw, ten behoeve van een particulier in zijn gewest 

 welke een Fourcroya-aamplunt wenschte aan te leggen. 



Onder dagteekening van 14 Augustus jl. mocht ik van genoemd be- 

 stuurshoofd, afschrift ontvangen van een rapport ter zake door een zijner 

 ambtenaren ingediend. Aan dit rapport wordt het volgende ontleend : 



„In voldoening aan uwe Missive heb ik de eer 



UHoogEdelGestrenge mede te deelen, dat uit een ingesteld onder- 

 zoek mij gebleken is, dat door den tegenwoordigen vervanger van den 

 Heer K. geen voordeel wordt verwacht van den aanplant van Fourcroya 

 gigantea, reden waarom die planten te T. P. uitgeroeid worden. 



Onder de nog in den grond aanwezige zag ik er, die getuigden, 

 dat de bodem wel voor den aanbouw van dat gewas geschikt is. 

 Van de machines, die tot bereiding van het vlas gediend hadden, 

 is weinig meer in elkander, zoodat daarvan niet veel meer is mede 

 te deelen dan dat de inrichting zoo was, dat eerst de bladen door 

 eene beklemde opening werden heengetrokken om dan het vlas 

 meer van het overtollige plantweefsel te ontdoen. 



Uit berichten van den Heer K. zelf aan mijne voorgangers ge- 

 geven, ontleen ik nog het volgende: 



In 1884 werden 7500 planten der Fourcroya gigantea op de 

 plantage in den grond geplaatst, in 1885, 10000, in 1886, 10000, 

 in 1887, 13500 en in 1888, 5000 planten. 



Daarvan waren einde 1887 circa 10000 groot genoeg om ver- 

 werkt te worden, hetgeen door omstandigheden slechts met enkele 

 planten bij wijze van proef gebeurde, zoodat einde 1888 circa 20000 

 planten rijp in den grond stonden. 



