— 455 — 



op verschillende terreinen van af de strandplaatsen tot op 5000 

 voet boven zee, behoudt zij haar eigen karakter ; als standplaats- 

 modificatie mag' zij derhalve niet worden beschouwd. 



In hoeverre zij een nieuwe species representeert kan moeilijk 

 uitgemaakt worden; van de Lamarcksche soort wijkt zij aan- 

 zienlijk af zoowel door de grootte, vorm en kleur der bladen? 

 als door den habitus. De Lamarksche soort toch is een struikje 

 van 2 — 5 voet hoogte met donkergroene bladen. 



Voorzichtigheidshalve meen ik haar te moeten beschouwen 

 als een variëteit van dezelfde waarde als de variëteit novo- 

 granatense, tot dat verder onderzoek van de oorspronkelijke 

 door Lamarck beschreven species nader licht in deze kan ver- 

 spreiden. Naar den ontdekker wil ik haar Erythroxylon coca 

 var. Spruceanum noemen. 



Ten vierde vinden wij afbeeldingen van de cocaplant of hare 

 bladen in Dr. Josef Nevinny, Das Cocablatt. Eine pharmakog- 

 nostische Auhandlung Wien 1886 en in Albert Niemann Ueber 

 eine neue organische Base in den Gocablattern Göttingen 1860, 

 die geheel overeenkomen met onze afbeelding op Plaat 3. — Zij 

 verschilt in zoo vele opzichten van de E. coca Lam., dat ik niet 

 aarzel haar als een gansch nieuwe soort te beschouwen. Van deze 

 plant ontving 's lauds Plantentuin een paar levende exemplaren 

 van de firma Th. Christy te Londen en later in 1889 een aantal 

 zaden van den Directeur van den botanischen tuin te Calcutta. 



Bovendien werden gedroogde exemplaren ontvangen van den 

 Directeur van deu plantentuin te Peridinyia (Ceylon). Zij 

 schijnt dus in Britsch Indië vrij algemeen te worden gecul- 

 tiveerd. Hare bladeren bezitten een zeer gering alcaloid-gehalte. 

 Van de hiervoor reeds genoemde planten onderscheidt zij zich 

 al eerstens door haren eigenaardigen habitus ; zij wordt niet 

 hooger dan 2|- a 3 voet en bestaat uit een stammetje dat 

 zich slechts zeer weinig vertakt (zie habitus- beeld op plaat 3). 

 De bladeren onderscheiden zich verder van die der vorige door 

 meerdere grootte, meer ovalen vorm, leerachtige consistentie, 

 donkerder kleur en vooral door de eigenaardige verheven 

 kam of lijst boven op de middennerf, waarop ik zoo even 



