— 472 — 



plant in vele jaren noodig heeft, dat men in de praktijk kan 

 volstaan met een bedrag aan ïjzersnlphaat veel geringer dan 

 de grootste hoeveelheid welke door den bodem geabsorbeerd 

 kan worden. 



De hoeveelheid ïjzersulphaat welke door den bodem onoplos- 

 baar gemaakt kan worden hangt natuurlijk in hooge mate af van 

 de samenstelling van dezen, doch deze hoeveelheid laat zich ge- 

 makkelijk door iedereen zelve bepalen. Daartoe neemt men een 

 bekend volume van de te onderzoeken grond, bv. 1 Liter, be- 

 vochtigt die rijkelijk en voegt daaraan een bekende hoeveel- 

 heid fijn gestampt ïjzersulphaat toe, en laat dit eenigen tijd (bv. 

 een dag) staan, na eerst voor goede vermenging zorggedragen te 

 hebben. Daarna brengt men het mengsel of een deel daarvan 

 in een trechter op een filhuin, laat uitlekken en giet er dan 

 water op, waarvan men zich vooraf overtuigd heeft, dat het geen 

 ijzer bevat. Heeft de grond al het toegevoegde ïjzersulphaat 

 geabsorbeerd zoo zal het water, ook nadat het door den grond 

 heen geloopen is, geen spoor van ijzer bevatten. Tot het aan- 

 toonen van ijzer in het water gebruikt men een oplossing van 

 geel of van rood bloedloogzout, welke beiden een donkerblauw 

 neerslag doen ontstaan bij aanwezigheid van ijzer. 



Hoewel dus, zooals gezegd werd, verschillende grondsoorten 

 verschillende hoeveelheden ijzer absorbeeren kunnen, zoo wensch 

 ik hier toch een enkel voorbeeld aan te halen van een 

 onderzoek als bovenbedoeld. Hieruit bleek nl. dat 1 kubieke 

 Meter van een kalkrijken en humusarmen bodem bij de ééne 

 proef 5, bij een andere 9 KG. zwavel zuur ijzer ten volle 

 absorbeerde, niettegenstaande bij het onderzoek van den bodem, 

 vóór de toevoeging van ïjzersulphaat, rijkelijk ijzer gevonden 

 werd. Eén kubieke Meter van een niet ijzerarmen grond kon 

 dus nog 5 tot 9 KG. ïjzersulphaat absorbeeren. 



Met het oog op deze uitkomst kan men zonder vrees voor 

 nadeelige gevolgen aan ijzerarmen ' grond (dus op de zulke 

 waarop men chlorotische planten waarneemt) 5 tot 9 KG. 

 ïjzersulphaat toevoegen, hoewel men, met het oog op de ge- 

 ringe hoeveelheden ijzer die door de plant verbruikt worden, 



