— 504 — 



soorten , die sedert dien tijd een bruikbaar product geleverd hen- 

 ben. Do beste onder deze zijn na een ter plaatse zelve, d. i. 

 in de Padangsche bovenlanden, ingesteld onderzoek, gekozen om 

 evenals Isonandra (Palaquium) door het gouvernement aange- 

 kweekt te worden, nl. de Payena Leerü en Palaquium Borneense, 

 alsmede de ook door S. in bescherming genomen P.óblungifolium, 

 Summa Sutnmaram heeft de heer S. het in dit opzicht dus glad 

 mis, en blijft van zijn vonnis nog alleen over, dat de aanplantin- 

 gen „insumsant" zouden zijn. Dit zijn de nu bestaande proeftui- 

 nen op zich zelve natuurlijk wel , maar er is dan toch een „suffi- 

 sant" aantal krachtige planten der edelste soorten aanwezig, om 

 aan de getah-pertja-cultuur iedere gewenschte uitbreiding te kunnen 

 geven. 



(Comptc* Bendus des Séances <j. 



de V Académie des Sciences 15 



Scp/cmhrc 1890, CXI, No. 1 1 ) 



ALKALOÏDE-GEHALTE VAX INDISCHE GRANAATWORTEL- 

 B ASTEN DOOR W. STOEDER. 



Door vriendelijke tusschenkomst van den heer A. Kesslcr, kina- 

 planter te Tjikorai op Java, die, bij zijn oponthoud hier te lande 

 voor een paar jaren, zich gedurende eenigen tijd met het uitvoeren 

 van kina-analyses in mijn laboratorium heeft onledig gehouden, 

 ontving ik eene mij toegezegde zending wortelbast van granaat- 

 boomen der variëteiten met witte en zwarte bloemen. 



Vooral de eerste soort, waarvan de boom op Java schaars te 

 vinden is, was mij zeer welkom, daar het bekend is dat de inlander 

 dien wortelbast bovenal verkiest tot hot afdrijven van taenia. 

 Bovendien ontving ik ook eene hoeveelheid wortelbast van de meer 

 algemeen op Java voorkomende en ook in Europa inheemsche 

 Puiiica Granatum L. met roode bloemen. 



De ontvangen monsters zijn kennelijk van dunne wortels af- 

 komstig. Het zijn tot pijpjes opgerolde baststukjes, alle met kurk- 

 lijsten of wratten omgeven, en die onder een, noch aan de binnen- 

 zijde, noch aan de buitenzijde, eenig beteekenend verschil vertoonen. 



Ter bepaling der alkaloïden als hydrochloraten, werd ook nu 

 dezelfde methode aangewend, die ik in 1887 in mijn opstel „Alka- 



