— 505 — 



lende-bepalingen in granaatbast en tn daaruit bereide Extracten" 

 beschreef, en ilie sinds i- opgenomen in de Pharmacopoea Neder- 

 landica Ed. III. als waarde-bepaling voor ilit geneesmiddeel. 



Onder de toen door mij onderzochte basten, bleek de wortelbast 

 van Java, die in den bekenden eigenaardigen vorm liier wordt 

 aangeboden, een alkaloïde-gehalte van 1.326° te bevatten, welk 

 cijfer toen het hoogste was onder de zes overige bastsoorten van 

 verschillenden oorsprong. 



Dat er inderdaad variëteiten van den gaanaatboom niet witte 

 en zwarte bloemen op Java voorkomen, daarop had Dr. J. E. de 

 Vrij in eene correspondentie van Sopt. 1888 mg reeds opmerkzaam 

 gemaakt, waarbij hij mij toen ook mededeelde, dat de gra 

 boom, door de Javanen Pohon delima genoemd onderscheiden wordt 

 met merah. (rood) poetih, (wit) en hitam. i zwart). Ook door hem 

 werd de op Java verspreide meening gedeeld, dat de bast poetih 

 de meest werkzame is en wel <»p grond van een daaruit door hem 

 verkregen hooger extract-cijfer. Dr. de Vrij zomi mij toen tevens 

 een nog door hem bewaard specimen stambast der witte variëteit, 

 waaruit ik bij twee volkomen parallel loopende bepalingen slechts 

 het geringe gehalte van 0.275 en 0.230 pet., chloorwaterstofzure 

 alkaloïden verkreeg. Door dit resultaat — dat misschien door hoogen 

 ouderdom der grondstof meer of minder kan beheerscht zijn — bleek 

 andermaal vrij afdoende, dat ook voor de op Java voorkomende 

 Punten Granutum de wortelbast ver boven den stambast is te 

 verkiezen. 



De resultaten echter, die ik verkreeg bij de nu direct uit Java 

 ontvangen, zorgvuldig verzamelde en gedroogde basten, waren 

 inderdaad verassend. 



Zoo bleek de wortelbast van P unica Granatum met witte bloemen 



te bevatten 3.750 pet. BCl-alcal: 



die met zwarte bloemen 1.710 „ 



die met roode bloemen 2.430 _ 



Uit deze cijfers blijkt, dat de granaatboom met witte bloemen 

 inderdaad een wortelbast oplevert met een buitengewoon hoog 

 gehalte aan alealoïden, en dat dus de voorkeur van den Javaan 

 voor deze soort zeer verklaarbaar is. 



Ik heb den heer Kessler in bedenking sregeven, om den granaat- 

 boom — en op grond van dit onderzoek, nu vooral de variëteit met 

 witte bloemen — naast zijn kinaboomen in cultuur te nemen. In 



