527 — 



nabijheid waagden, re nedervelde; en die rondom zich eene 

 woestenij schiep, waar elk leven onmogelijk was ' )• 



Nu is dat alles weder tot de ware afinetingen teruggebracht. 

 Men heeft het vergiftig bestanddeel van het melksap onder- 

 zocht, zoowel langs scheikundigen weg als ten opzichte van 

 zijne werking bij verschillende diersoorten, en indien de 

 AntjaY niet zoo zeldzaam en dus her melksap niet zoo moeilijk 

 te verkrijgen ware, zoude het in Ruropa tegen sommige hart- 

 ziekten als geneesmiddel worden aangewend, zooals thans reeds 

 bij wijze van proef' geschiedt. 



Dar do planr vergiftige uitwasemingen uitzendt, i> geheel 



i o o 



onjuist gebleken, men kan zich ü-erusr in zijne schaduw 

 wagen; zijne bladen, die volmaakt onschadelijk zijn. van 

 nabij bezien, on zoo men lu>r gevoelt, ze zelfs proeven. Ook 

 is her melksap alleen vergiftig indien her in wonden gedrup- 

 peld wordt; men behoeft nier bang re zijn her in re zamelen. 

 daar her -een vluchtige bestanddeelen bevat. Uit dar alles 

 hlijkr dus, dat de Antjar {Antiari* toxicaria Lesch.) lang zoo 

 gevaarlijk nier i^ als sommige andere indische planten, bijv. de 

 Fngas of Runghas [Gluta Renghas L.) en eenige wilde Manga- 

 soorten, die wel degelijk re vreezen zijn. indien men zich. 

 bijv. tijdens een regen, in hare schaduw begeeft, en nog meer, 

 indien men ze omkapt en zich zoo aan de vergiftige uitwa- 

 seming bloot geeft. Het zijn vooral planten uit de familie der 

 Anacardiareae, die een zeer scherp melksap bezitten, welke men 



') Vooral zekere heer Pobbsch, dokter hij de < ». I. Compagnie, heeft die 

 fabelen in de wereM geholpen. In 1774 schreef bij, dat er slechts één Anljar- 

 hoom op Java voorkwam, maar 'leze was dan ook zoo vergiftig, dat er 15 mijlen 

 in het rond niets dan een woestijn, een doodend al, was. Vogels die er over heen 

 vlogen, vielen al duizelende neder: mensehen, die den wind (dei Antjar) 

 van voren kregen, verstikten kortweg. Om boosdoeners te straffen, stuurden de 

 inlandsche vorsten ze eenvoudig ,,naar den Boom". Van de 100 kwamen er 

 geen 3 terug! Men ka ï begrijpen welk een opgang dit verhaal in europa 

 maakte. De Mamenüla was er niets bij. In 1789 verscheen er eene Engelschi 

 romance, om de werking der snood'- plant te bezingen (in „Love of the plaats") 

 Het verhaal van Foersch werd in dit gedicht natuurlijk nog ietwat verfraaid 

 De eerste uitvoerige en ware beschrijving van Antiaria is door een franach 

 reizie-'T. Lbschesaült de la TotrB, in l8io gegeven. 



