— 568 — 



in het laboratorium voortgekweekt, bij inenting aan dieren koorts- 

 aanvallen bezorgde. Deze microbe beschouwden zij op grond hun- 

 ner waarnemingen als de oorzaak der malaria en noemden haar 

 daarom Bacillus malariae. Op aansporen van den hoogleeraar Tom- 

 masi-Crudeli begonnen daarop in 1880 de doctoren Cuboni en 

 Marchiafava studiën over hetzelfde onderwerp doch op grooter 

 schaal. Voornamelijk hadden zij daarbij ten doel na te gaan of er in 

 het bloed van malaria-lijders regelmatig micro-organismen voorkomen 

 en zoo ja of deze met den door Klebs en Tommasi-Orudeli beschre- 

 ven Bacillus malariae overeenkwamen. In hoofdzaak waren de 

 verkregen resultaten bevestigend; veelal werden er echter in het 

 bloed der zieken slechts betrekkelijk weinig bacillen gevonden, 

 doch daarentegen eene groote hoeveelheid — vooral in het bloed uit 

 de milt — kleine kogelvormige lichaampjes, als „sporen" van bacte- 

 riën te herkennen. Er werd nu door Cuboni en Marchiafava „aan- 

 genomen" doch niet „bewezen" dat deze sporen ook werkelijk spo- 

 ren van Bacillus malariae zouden zijn. 



Een tweetal jaren later deelde Richard in de Fransche academie 

 van wetenschappen mede, dat er in de roode bloedlichaamtjes van 

 malaria-lijders donkerbruin gekleurde voorwerpjes zijn waar te nemen. 



Deze waarnemingen wekten den schijn, dat de bedoelde gekleurde 

 lichaamtjes parasieten zouden zijn en gaven Marchiafava aanlei- 

 ding de quaestie der malaria-oorzaak aan een hernieuwd onderzoek 

 te onderwerpen, thans in verbinding met Celli. Zij kwamen o. a. 

 tot het resultaat, dat als kenmerkend gevolg der malaria-infectie 

 in de roode bloedlichaampjes eene bruine kleurstof kan optreden, terwijl 

 met of naast deze, kleine kogeltjes voorkomen, welke de eigenschap 

 bleken te bezitten van vorm te kunnen veranderen. Met geheele 

 terzijdestelling der resultaten vroeger door Cuboni en Marchiafava 

 verkregen, kwamen nu Marchiafava en Celli op het weinig ge- 

 lukkig denkbeeld de van vorm veranderende kogeltjes in de roode 

 bloedlichaampjes der malaria-lijders te beschouwen als parasieten 

 van dierlijken aard, welke de oorzaak der malaria zouden zijn. Aan 

 deze parasieten van hypothetische natuur werd den zeer onge- 

 lukkig gekozen naam van Plasmodium malariae gegeven. 



Van meer dan eene zijde werd het overijlde der conclusies van 

 de doctoren Marchiafava en Celli betoogd, meer bijzonder door den 

 reeds genoemden hoogleeraar te Rome Tommasi-Crudeli. Deze 

 noodigde een in Pola — eene aan de Adriatische zee gelegen oude 



